Verenigd Koninkrijk Israël

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
ממלכת ישראל המאוחדת
 Israëlieten ca. 1030–930 v. Chr. Koninkrijk Israël 
Koninkrijk Juda 
Kaart
Omvang van het Verenigd Koninkrijk Israël rond 1020 v.Chr. volgens interpretaties van de Bijbel.
Omvang van het Verenigd Koninkrijk Israël rond 1020 v.Chr. volgens interpretaties van de Bijbel.
Algemene gegevens
Hoofdstad Gibea (ca. 1030–1010 v.Chr.)
Mahanaim (1010–1008)
Hebron (1008–1003)
Jeruzalem (1003–930)
Oppervlakte (omstreden)
Talen klassiek Hebreeuws
Religie(s) jodendom (jahwisme en baälisme)
Munteenheid oude sjekel
Regering
Dynastie Huis van Saul (ca. 1025–1007 v.Chr.)
Huis van David (ca. 1008–930 v.Chr.)
Staatshoofd koning

De naam Verenigd Koninkrijk Israël[1] of Twaalfstammenrijk[1] wordt gegeven aan het koninkrijk dat volgens de Hebreeuwse Bijbel bestond in Kanaän van ongeveer 1030 tot 930 v.Chr. Historici betwijfelen het bestaan, en indien correct, de werkelijke omvang van deze staat, omdat de Bijbelse vermeldingen vaak onbetrouwbaar worden geacht en modern archeologisch bewijsmateriaal uiterst schaars is.

Bijbels verslag[bewerken]

De voornaamste informatie over het Verenigd Koninkrijk Israël komt voor in de bijbelboeken I en II Samuel, I en II Koningen en I en II Kronieken. Volgens deze verenigde Saul de verschillende Israëlitische stammen voor het eerst onder één vlag. Na zijn dood brak er een successieoorlog uit tussen zijn zoon Isboset, die de troon van zijn vader opeiste, en zijn hofdienaar David, die door zijn eigen stam Juda tot koning werd gekozen en 7,5 jaar vanuit Hebron regeerde. Tenslotte werd Isboset vermoord en werd David koning over heel Israël. Zijn zoon Salomo volgde hem op, maar volgens I Koningen 11 was hij ontrouw aan de god Jahweh omdat hij ook andere goden vereerde. Jahweh werd jaloers en gaf hem verschillende tegenstanders, die hem delen van zijn koninkrijk zouden ontnemen. Pas onder zijn opvolger Rechabeam besloten de noordelijke tien stammen om het huis van David niet langer te erkennen en zij scheurden zich rond 930 v.Chr. los van het zuiden. Jerobeam I werd de eerste koning van het zogenaamde "Tienstammenrijk" oftewel het Koninkrijk Israël (ook wel Samaria genoemd naar de latere hoofdstad ervan). De stammen Juda en Benjamin bleven echter trouw aan Davids kleinzoon Rechabeam en zijn nakomelingen, en werden zo het "Tweestammenrijk" oftewel het Koninkrijk Juda.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Verenigd Koninkrijk Israël (20e eeuw) en Twaalfstammenrijk (19e eeuw) zijn historiografische namen die worden gebruikt voor de periode van eenheid tussen Israël en Juda, hoewel men ook kan stellen dat het gewoon Koninkrijk Israël zou moeten heten waarvan Juda slechts een latere afscheiding is. In die zin lijkt de naam erg op het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, dat eigenlijk Koninkrijk der Nederlanden heette en zodoende niet ophield te bestaan in 1830/1839, toen België zich afscheidde.