Verenigde Provincies van Centraal-Italië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Province Unite del Centroitalia
 Groothertogdom Toscane
 Hertogdom Parma
 Hertogdom Modena en Reggio
 Pauselijke Staten
1859 – 1860 Koninkrijk Piëmont-Sardinië 
Flag of Italy (1861-1946).svg
(Details)
Kaart
UnitedProvincesofCentralItaly.png
Algemene gegevens
Talen Italiaans
Religie(s) Rooms-katholiek

De Verenigde Provincies van Centraal-Italië (ook: Unie, Confederatie of Gouvernement-Generaal van Centraal-Italië) was een staat binnen het huidige Italië en vazal van het Koninkrijk Piëmont-Sardinië. Het werd gevormd uit het Groothertogdom Toscane, hertogdom Parma, hertogdom Modena en Reggio en de Pauselijke Staten, nadat hun monarchen afgezet werden door volksrevoluties.

In augustus 1859 verenigde deze staten zich in een militair verbond. Op 7 november 1859 werd prins Eugenius Emanuel van Savoye-Carignano als regent aangesteld. Koning Victor Emanuel II van Sardinië weigerde echter dit goed te keuren en stuurde Carlo Boncompagni als regent.

Op 8 december 1859 werden Parma, Modena en de Pauselijke Staten ingelijfd bij de koninklijke provincie Emilia. Na een referendum in maart 1860 werd de staat formeel opgenomen bij Piëmont-Sardinië. In ruil voor Franse erkenning hiervan werden Savoye en Nice afgestaan aan Frankrijk.