Vergelijkende taalkunde
De vergelijkende taalkunde of vergelijkende taalwetenschap is een tak van de taalkunde die zich ten doel stelt binnen een bepaalde grote taalfamilie - bijvoorbeeld de Indo-Europese - verschillen en overeenkomsten tussen de leden te ontdekken en te bestuderen.
De historische taalkunde is hierbij van groot belang. Men tracht met behulp van overeenkomsten en verschillen op het gebied van met name woordenschat, etymologie, grammatica en fonologie uitspraken te doen over de precieze herkomst van leden van een taalfamilie en hun historische ontwikkeling, en zodoende een beeld te schetsen van bijvoorbeeld vaste klankwetten die door de eeuwen heen gewerkt hebben.
In Nederland hebben taalkundigen als Johannes de Laet en, met minder succes, Hugo de Groot zich met de vergelijkende taalkunde beziggehouden. Op internationaal niveau is de gemeenschappelijke oorsprong van alle Indo-Europese talen aan het begin van de 19e eeuw aan het licht gekomen, en werden andere grote taalfamilies ontdekt zoals de Fins-Oegrische. Andere talen zoals het Baskisch worden nu nog als isolaten beschouwd, maar kunnen in de toekomst wellicht toch onder een bepaalde familie worden gerangschikt.
Zie ook [bewerken]
| Taalkunde en deelgebieden | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
