Verkering

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Verkering is een staat in de menselijke relaties wanneer twee personen, via een meestal mondelinge overeenkomst, hebben verklaard dat zij voor een onbepaalde tijd door het leven gaan als partners. Etymologisch is het afkomstig van het woord "verkeren", dat iets betekent als "omgaan met". Verkering hebben wordt ook wel "omgang hebben" of het hebben van een "vrijer" genoemd.

Het hebben van verkering is een typisch West-Europees verschijnsel en komt in veel delen van de wereld niet voor.[bron?]

Ruwweg is "verkering" te verdelen in twee categorieën: kinderverkering en serieuze verkering.[bron?] Het eerste geval komt regelmatig voor op schoolpleinen van lagere en middelbare scholen. Kinderen nemen 'verkering' waarmee zij tijdelijk met elkaar "gaan". Dit soort "relaties" is (meestal) binnen een paar weken / maanden alweer "uit". Bij jongvolwassenen is verkering echter een meer serieuze relatievorm, als 'testfase' voorafgaand aan samenwonen of een huwelijk. In veel gevallen wordt het woord "verkering" echter vooral met de minder serieuze kindervariant geassocieerd, en spreken volwassenen over het algemeen liever over "een relatie", "een liefdesrelatie" of "een vriend(in) hebben".