Verklaring van Moskou
De Verklaring van Moskou is een op 30 oktober 1943 door de ministers van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten, de Sovjet-Unie en het Verenigd Koninkrijk ondertekend manifest.
In de verklaring kwamen de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, de Sovjet-Unie en China het volgende overeen:
- De oorlogsvoering wordt pas gestaakt als alle asmogendheden zich onvoorwaardelijk hebben overgegeven.
- De annexatie van Oostenrijk (Anschluss, 1938) is ongeldig en na de oorlog wordt dit land weer vrij en onafhankelijk.
- Italië wordt een democratische staat met vrijheid van meningsuiting en vrijheid van geloofsbelijdenis.
- De oorlogsmisdadigers van de asmogendheden worden gestraft.
Deze verklaring werd afgelegd aan het einde van de derde Moskou conferentie waar het idee is geboren een permanente alliantie op te richten en waaruit de Verenigde Naties voortvloeiden. Tot dan toe was de term Verenigde Naties slechts gebruikt als definitie van de geallieerde samenwerking tijdens de Tweede Wereldoorlog. Roosevelt, Winston Churchill en Stalin, de geallieerde oorlogsleiders, tekenden het slot van het manifest waarin werd vastgelegd dat de oorlogsmisdadigers van de as teruggezonden zouden worden naar de landen waar zij hun gruweldaden hadden begaan om daar te worden bestraft. Dit laatste gedeelte vormt de basis van het Proces van Neurenberg.
[bewerken] Externe links
- Tekst van de verklaring
- Ondertekening van de verklaring (videobeelden)
 |
Bronnen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Declaration of the Four Nations on General Security op Wikisource |
Bronnen, noten en/of referenties:
- Opmars naar de galg - J.J. Heydecker en J. Leeb, 1961 (8e druk); Bijlage 1 (blz 496): De verklaring van Moskou
