Verkoopwinkel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een (ver)koopwinkel is een fysieke (in tegenstelling tot online) winkel waar klanten tweedehandse of nieuwe artikelen ter verkoop aan kunnen bieden. Dit soort winkels is enigszins te vergelijken met de ouderwetse lommerds. Het verschil is, dat goederen eigendom blijven van de inbrenger totdat een artikel is verkocht. Dit heet consignatieverkoop.

De uitbater van de winkel neemt de artikelen in en biedt ze ter verkoop aan via advertentiesites. De winkel kan exclusief op een bepaald platform opereren, maar kan er evengoed voor kiezen de waren op meerdere advertentiesites aan te bieden.

De innemende winkelier fotografeert de artikelen, maakt er een beschrijving van en bepaalt de verkoopprijs in overleg met de klant. In tegenstelling tot een drop-off winkel is een (ver)koopwinkel een gewone winkel waar mensen binnen kunnen lopen en kopen zonder eerst een afspraak te maken of een bod/betaling te doen via internet.

Artikelen worden grotendeels verkocht in de winkel en door de kopers meteen mee naar huis genomen.

In ruil voor de geleverde diensten ontvangt de winkelier commissie. Deze kan bestaan uit een vast bedrag, een percentage van de verkoopprijs, of een combinatie daarvan.

(Ver)koopwinkels bestaan al veel langer dan het internet. Er zijn duizenden "depot ventes" in Frankrijk en in Nederland bestaat de Westfriese Beurs al decennia.

Een nieuwe handelwijze die op het principe aansluit, is de zogenaamde drop-off winkel. Hier brengen de klanten hun artikelen en deze worden via veilingsites of advertentiesites verkocht. WePaYou uit Alphen aan den Rijn en Secondhand Bazar uit Roermond waren voorbeelden van drop-off winkels maar zijn beiden gestopt.