Verlamming
 |
Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht. Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts. |
Een verlamming is het resultaat van het uitvallen van (delen van) het motorische zenuwstelsel. Men onderscheidt paralyse, volledige (slappe) verlamming, en parese, een gedeeltelijk verlies van kracht. Soms is niet zozeer de kracht maar wel de coördinatie verminderd: spastische verlamming.
Plaatselijke verlammingen ontstaan meestal na beknelling of doorsnijding van een zenuw, bijvoorbeeld van een arm of been nadat men hieraan een ernstig letsel heeft gekregen.
Bij letsel van het ruggenmerg kunnen uitgebreidere verlammingen optreden, zoals tetraplegie, en paraplegie. Bij letsel hoger in het centrale zenuwstelsel, zoals in de hersenen, kan naast een slappe verlamming ook een ander type verlamming ontstaan waarbij spieren minder goed werken en de fijne controle verloren gaat, de spastische verlamming. Bij een beroerte ontstaat vaak een hemiparese.
 |
Zoek verlamming op in het WikiWoordenboek. |
