Verliefdheid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Le Printemps - Pierre Auguste Cot

Verliefdheid is een gevoel dat iemand heeft in het begin van een liefdesrelatie of eenzijdig zonder relatie, alhoewel sommigen (vaak levenspartners) het voor de rest van hun relatie ervaren met elkaar. Er worden hormonen en neurotransmitters (oa. fenylethylamine, noradrenaline, adrenaline, endorfine, dopamine en oxytocine) in de hersenen aangemaakt als de persoon het doelwit van de verliefdheid ziet. De hormonen die vrijkomen zijn verslavend, waardoor de persoon de geliefde zo vaak mogelijk wil zien. Het is een emotionele reactie, vaak irrationeel en primitief. Bijna iedereen kent deze wetenschappelijke verklaring van verliefdheid. Toch houdt men er in het dagelijks leven nauwelijks rekening mee. Als er sprake is van verliefdheid zegt men niet "het is maar gewoon een kwestie van hormonen". Deze wetenschappelijke kennis heeft dus geen invloed op de dagelijkse werkelijkheid.

Afwijzing door de geliefde kan leiden tot liefdesverdriet. Dit kan ook het geval zijn wanneer men zich realiseert dat de geliefde onbereikbaar is. Wanneer niets met een verliefdheid gedaan wordt is het mogelijk dat het vanzelf weer over gaat. Soms is dit niet het geval en blijft iemand in het geheim jarenlang verliefd op iemand, vaak zonder dat die ander het weet. Soms vertellen de verliefden het aan anderen door of ze zeggen het tegen de man/vrouw waar ze verliefd op zijn.

Binnen een relatie[bewerken]

In een beginnende relatie komen zeer sterke verliefdheidsgevoelens voor. Men wil constant samen zijn en heeft alleen maar oog voor elkaar. Een nog prille relatie is te herkennen aan kenmerkend 'verliefd' gedrag in het openbaar zoals hand-in-hand of gearmd lopen, zoenen, etc. De omgeving neemt hier soms aanstoot aan maar meestal is men tolerant: iedereen is wel eens verliefd (geweest).

Het gevoel van verliefdheid neemt in een langdurige relatie meestal af. Men zal door een fase gaan waarbij men elkaar beter leert kennen, ook elkaars negatieve aspecten. Door de afname van de verliefdheid worden deze aspecten beter zichtbaar en doet men zelf ook minder moeite de eigen onhebbelijkheden te verbergen. Relaties gaan in die fase ook vaak door een aantal (fikse) ruzies, en sommige relaties overleven deze periode dan ook niet.

Andere dingen nemen nadien de plaats van verliefdheid in, zoals steun, vertrouwdheid, geborgenheid die samen de basis kunnen vormen voor een langdurige liefde.

Verslaving[bewerken]

Wanneer iemand dusdanig aan het verliefdheidsgevoel verslaafd is geraakt dat hij of zij constant op zoek is naar iemand, louter om de verliefdheidskick, kan dat negatieve gevolgen hebben voor de persoon, zoals dat bij alle verslavingen het geval is. Vaak gaat liefdesverslaving hand in hand met seksverslaving. Een oplossing is niet altijd pasklaar. Neurologen hebben vastgesteld dat men emoties deels ook zelf kan controleren. Zo kan men, naar men zegt, zelf een beginnende verliefdheid in de kiem smoren door contact te vermijden.

Kenmerken[bewerken]

Iemand die verliefd is kan de volgende kenmerken vertonen:

  • idealiseren van de geliefde, dus blindheid voor de negatieve kanten van de geliefde (vandaar het gezegde "liefde maakt blind")
  • het overnemen van de smaak van de geliefde (houden van dezelfde muziek, eten, kleuren, kleding, films e.d.)
  • lichamelijke gevoelens omschreven als weke knieën en vlinders in de buik bij zien van of denken aan de geliefde
  • irrationele denkpatronen en handelingen
  • het continu denken aan de geliefde
  • ernstige verlegenheid en onhandigheid in aanwezigheid van de geliefde
  • verhoogde zelfbewustheid in aanwezigheid van de geliefde
  • ongemakkelijk, verlangend gevoel bij afwezigheid van de geliefde
  • verlies van concentratie
  • verlies van eetlust
  • lichte slapeloosheid
  • energievol
  • creatief/romantisch
  • soms ook verwaarlozing van andere relaties (vriendschappen etc.) en activiteiten (school, werk)