Versorium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tekening van het versorium.

Het versorium, van het Latijn: versare, heen en weer draaien, is een klein toestel dat werd ontwikkeld om statische elektriciteit waar te nemen. Het werd in 1600 ontworpen door de Engelse arts en natuurfilosoof William Gilbert ( 1544-1603 ) en is hiermee het oudste bekende elektrische apparaat. Het versorium is een voorbeeld van een primitieve elektroscoop.

Werking[bewerken]

Het instrument bestaat eenvoudig uit een naald van een willekeurig metaal, die balanceert op de pin van een klein statief. In tegenstelling tot bij een kompas is het versorium niet gemagnetiseerd. Statisch geladen objecten in de buurt van de naald brengen die in beweging. Gilbert kon hiermee de aantrekkingskracht van verschillende materialen vergelijken en hiermee bepalen of de objecten al elektrisch waren geladen en geleider of isolator waren. Een kompas reageert op magnetische krachten en niet op elektrische.