Vicepremier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een vicepremier of viceminister-president is plaatsvervanger van een premier of minister-president. In het algemeen vervangt de vicepremier de premier of minister-president bij kabinetsvergaderingen wanneer de premier of minister-president in het buitenland is, bij ziekte of bij andere afwezigheid voor korte of langere tijd. De vicepremier neemt ook de taken van de premier over wanneer hij of zij niet meer in staat is het land te regeren. Het eerste deel van het woord is afkomstig van het Latijnse woord vice dat in plaats van betekent. Een kabinet kan meerdere vicepremiers bevatten. Veelal zijn dit de leidende ministers namens hun coalitie-partijen in de regering.

België[bewerken]

In België is het gebruikelijk dat elk partij in de federale regering een vicepremier levert. De vicepremiers samen met de premier vormen het informele kernkabinet, dat de ministerraden voorbereidt. De huidige vicepremiers in België zijn Johan Vande Lanotte (sp.a), Pieter De Crem (CD&V), Alexander De Croo (Open Vld), Laurette Onkelinx (PS), Didier Reynders (MR) en Joëlle Milquet (cdH).

Ook de Vlaamse regering telt viceminister-presidenten van elke partij buiten de partij die de minister-president levert. Van 2004 tot 2009 waren dit Frank Vandenbroucke en Dirk Van Mechelen. Sinds 2009 zijn dit Geert Bourgeois en Ingrid Lieten.

Nederland[bewerken]

In Nederland is het bij de vorming van meerpartijenkabinetten (van drie coalitie-partijen) gangbaar dat daarbij ook twee vicepremiers of viceminister-presidenten worden aangesteld, namelijk één voor elk van de partijen die niet de premier hebben geleverd.

Verwante onderwerpen[bewerken]