Vicepremier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een vicepremier of viceminister-president is plaatsvervanger van een premier of minister-president. In het algemeen vervangt de vicepremier de premier of minister-president bij kabinetsvergaderingen wanneer de premier of minister-president in het buitenland is, bij ziekte of bij andere afwezigheid voor korte of langere tijd. De vicepremier neemt ook de taken van de premier over wanneer hij of zij niet meer in staat is het land te regeren. Het eerste deel van het woord is afkomstig van het Latijnse woord vice dat in plaats van betekent. Een kabinet kan meerdere vicepremiers bevatten. Veelal zijn dit de leidende ministers namens hun coalitie-partijen in de regering.

België[bewerken]

In België is het gebruikelijk dat elk partij in de federale regering een vicepremier levert. De vicepremiers samen met de premier vormen het informele kernkabinet, dat de ministerraden voorbereidt. De huidige vicepremiers in België zijn: Kris Peeters (CD&V), Jan Jambon (N-VA), Alexander De Croo (Open Vld) en Didier Reynders (MR). Ook de Vlaamse regering telt viceminister-presidenten. In de huidige regering Bourgeois zijn dit Liesbeth Homans (N-VA), Hilde Crevits (CD&V) en Annemie Turtelboom (Open Vld).

Nederland[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Viceminister-president van Nederland voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In Nederland is het bij de vorming van meerpartijenkabinetten (van drie coalitie-partijen) gangbaar dat daarbij ook twee vicepremiers of viceminister-presidenten worden aangesteld, namelijk één voor elk van de partijen die niet de premier hebben geleverd.

Verwante onderwerpen[bewerken]