Victory International

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De term Victory Internationals verwijst naar twee reeksen van vriendschappelijke interlands tussen de nationale voetbalelftallen van Engeland, Schotland, Ierland en Wales, die gespeeld werden kort na afloop van de Eerste en Tweede Wereldoorlog. De wedstrijden werden georganiseerd om de overwinning (victory) over de centrale mogendheden en asmogendheden te vieren. De term refereert expliciet naar de wedstrijden die gespeeld werden in vredestijd, in contrast tegen de gespeelde interlands in oorlogstijd. Na afloop van de Tweede Wereldoorlog werden ook tegen België, Zwitserland en Frankrijk Victory Internationals gespeeld.

1919-1920[bewerken]


22 maart 1919
Schotland Vlag van Schotland 2 – 1 St Patrick's saltire.svg Ierland Ibrox Park, Glasgow
Andrew Wilson Goal ?'?' Goal 25' Billy Halligan



19 april 1919
Ierland St Patrick's saltire.svg 0 – 0 Vlag van Schotland Schotland Windsor Park, Belfast



26 april 1919
Engeland Vlag van Engeland 2 – 2 Vlag van Schotland Schotland Goodison Park, Liverpool
Toeschouwers: 45.000
Scheidsrechter: Warner (ENG)
Robert Turnbull
Sydney Puddefoot
James Wright
James Bowie



3 mei 1919
Schotland Vlag van Schotland 3 – 4 Vlag van Engeland Engeland Hampden Park, Glasgow
Toeschouwers: 80.000
Scheidsrechter: Joe Jackson (SCO)
Andrew Wilson
Andrew Wilson
Alan Morton
Arthur Grimsdell
Arthur Grimsdell
Sydney Puddefoot



11 oktober 1919
Wales Vlag van Wales 2 – 1[1] Vlag van Engeland Engeland Ninian Park, Cardiff
Toeschouwers: 20.000
Scheidsrechter: Sambrook (WAL)
Billy Meredith
George Wynn
Sydney Puddefoot



19 oktober 1919
Engeland Vlag van Engeland 2 – 0 Vlag van Wales Wales Victoria Ground, Stoke-on-Trent
Toeschouwers: 16.000
Scheidsrechter: Leigh (ENG)
Bob Whittingham
Joe Smith


1945-1946[bewerken]


26 mei 1945
Engeland Vlag van Engeland 2 – 2 Vlag van Frankrijk Frankrijk Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 65.000
Scheidsrechter: George Reader (ENG)
Horatio Carter Goal 10'
Tommy Lawton Goal 79'
Goal 44' Ernest Vaast
Goal 90' (pen.) Oscar Heisserer



15 september 1945
Ierland St Patrick's saltire.svg 0 – 1[2] Vlag van Engeland Engeland Windsor Park, Belfast
Toeschouwers: 45.061
Scheidsrechter: Peter Craigmyle (SCO)
Goal 80' Stan Mortensen



20 oktober 1945
Engeland Vlag van Engeland 0 – 1[2] Vlag van Wales Wales The Hawthorns, West Bromwich
Toeschouwers: 54.611
Scheidsrechter: George Reader (ENG)
Aubrey Powell



10 november 1945
Schotland Vlag van Schotland 2 – 0[2] Vlag van Wales Wales Hampden Park, Glasgow
William Waddell
Jock Dodds



19 januari 1946
Engeland Vlag van Engeland 2 – 0 Vlag van België België Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 85.000
Scheidsrechter: George Reader (ENG)
Robert Brown Goal 13'
Jesse Pye Goal 24'



23 januari 1946
Schotland Vlag van Schotland 2 – 2[3][4] Vlag van België België Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 48.830
Scheidsrechter: Joe Jackson (SCO)
Jimmy Delaney Goal 53'
Jimmy Delaney Goal 89' (pen.)
Goal 64' Victor Lemberechts
Goal 76' Freddy Chaves



2 februari 1946
Ierland St Patrick's saltire.svg 2 – 3[2] Vlag van Schotland Schotland Windsor Park, Belfast
Toeschouwers: 53.000
Scheidsrechter: D. Maxwell (NIR)
Davy Walsh
Davy Walsh
Billy Liddell
Billy Liddell
George Hamilton



13 april 1946
Schotland Vlag van Schotland 1 – 0[2] Vlag van Engeland Engeland Hampden Park, Glasgow
Toeschouwers: 139.468
Scheidsrechter: Peter Craigmyle (SCO)
Jimmy Delaney



4 mei 1946
Wales Vlag van Wales 0 – 1[2] St Patrick's saltire.svg Ierland Ninian Park, Cardiff
Toeschouwers: 45.000
Scheidsrechter: G.O. Hancock (WAL)
Paddy Sloan



11 mei 1946
Engeland Vlag van Engeland 4 – 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland Stamford Bridge, Londen
Toeschouwers: 75.000
Scheidsrechter: Charles Delasalle (FRA)
Raich Carter
Raich Carter
Robert Brown
Tommy Lawton
Hans-Peter Friedlander



15 mei 1946
Schotland Vlag van Schotland 3 – 1[5] Vlag van Zwitserland Zwitserland Hampden Park, Glasgow
Toeschouwers: 111.899
Scheidsrechter: P. Stevens (ENG)
Billy Liddell Goal 25'
Billy Liddell Goal 28'
Jimmy Delaney Goal 35'
Goal 1' Georges Aeby



19 mei 1946
Frankrijk Vlag van Frankrijk 2 – 1 Vlag van Engeland Engeland Stade olympique Yves-du-Manoir, Colombes
Toeschouwers: 58.481
Scheidsrechter: Eugenio Scherz (SUI)
Jean Prouff Goal 54'
Ernest Vaast Goal 78'
Goal 80' Jimmy Hagan


Bronnen, noten en/of referenties
  1. William Ball (Engeland) gaf op in de rust.
  2. a b c d e f Wedstrijd voor het British Victory Home Championship
  3. Volgens Archie Baird, die debuteerde, had de wedstrijd nooit door mogen gaan doordat het veld met enkele centimeters sneeuw en een dun laagje ijs onbespeelbaar leek. Daarnaast stak een stevige mist op waardoor spelers grote delen van het veld niet meer konden zien. Baird vermoedde dat alleen het feit dat de Belgen een lange reis hadden gehad en buitenlandse spelers een zeldzaamheid waren in Schotland, reden was de interland door te zetten.
  4. RSSSF
  5. George Lewis Young (Schotland) werd na rust vervangen door William Campbell, de eerste wissel in de geschiedenis van het Schotse voetbalelftal.