Videomontage

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dissolve-techniek (vert. oplossen) in de overgang tussen beelden
Wipe-techniek (vert. wegvegen) in de overgang tussen beelden
Video-animatie

Videomonteren is het herstructureren, en knippen van video, waardoor een uiteindelijke video ontstaat die veel interessanter is om naar te kijken dan het originele beeldmateriaal. Videomontage is anders dan filmmontage, omdat bij filmmontage wordt gewerkt met bewegend beeld dat is opgeslagen in fotografische vorm (een film is in feite een reeks foto's achterelkaar). De term "video" wordt tegenwoordig ook gebruikt voor bewegend beeld in het algemeen, en overlapt daarbij de term "film".

Lineaire videomontage[bewerken]

Bij lineaire videomontage wordt niet met de computer gewerkt, maar met een videospeler en een videorecorder. In de videospeler wordt het originele beeldmateriaal afgespeeld. Met de videorecorder wordt al het beeldmateriaal waarvan de editor vindt dat het interessant is opgenomen. Op die manier ontstaat een nieuwe bewerkte video. Omdat er veel beeldkwaliteit verloren ging bij dit proces, en videorecorders ontzettend duur waren, kwam er in de jaren '50 het Quadruplex-videosysteem op de markt, waarbij gewoon geknipt en geplakt werd met de tapes, net als bij film.

Niet-lineaire videomontage[bewerken]

Bij niet-lineaire videomontage wordt gewerkt met de computer. Video op een videotape (of filmstrook) wordt digitaal opgeslagen op een digitaal opslagmedium (vrijwel altijd een harde schijf). Met een videobewerkingsprogramma kan de digitaal opgeslagen video gemonteerd worden. Tijdens het inladen van de video op de harde schijf wordt vaak bij elke keer dat de camera aan- en uitgezet wordt een nieuwe "take" of "scene" aangemaakt. Bij simpele videopakketten kunnen die takes met de muis naar een zogenaamd "storyboard" gesleept worden, waarbij de take ingekort kan worden, of er kunnen simpele beeldeffecten aangebracht worden. Bij uitgebreidere videopakketten kunnen de takes gesleept worden naar tijdlijnen. Deze tijdlijnen bestaat uit meerdere sporen, waar video, audio of effecten naar gesleept kunnen worden. Bij de tijdlijn staat de tijd aangegeven, waardoor precies te zien is hoelang een audio- of videotake duurt. Alle videomontagegegevens worden opgeslagen in een projectbestand. In dat bestand wordt geen video opgeslagen, maart alleen de gegevens die zeggen welke effecten op welke video wordt toegepast, en hoelang een video duurt. Om van het projectbestand en de originele videobeelden een nieuwe bewerkte video te maken, moet de computer eerst berekeningen uitvoeren. Dit proces heet renderen. Na het renderen is er een nieuw videobestand, dat bijvoorbeeld op dvd of internet geplaatst kan worden, maar ook weer terug op videotape.

Niet-lineaire videomontage is veruit het goedkoopst, en hiermee kan het meeste resultaat gehaald worden. Door de enorme populariteit van internetvideodiensten als YouTube en Google Video, waarbij internetgebruikers zelf (gemonteerde) video's kunnen uploaden, is niet-lineaire videomontage uiterst populair. Vaak worden simpele videobewerkingspakketten als Pinnacle Studio en Windows Movie Maker gebruikt voor dit soort toepassingen. Op internet zijn vele gratis videoprogramma's te vinden waarmee ook bewerkt kan worden.

Film- en televisiestudio's gebruiken tegenwoordig ook vaak de computer om een film te monteren. Er zijn daarvoor enorme computers nodig om het werk te doen.

Zie ook[bewerken]