Viditel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Viditel was een systeem waarmee via de telefoon informatie opgevraagd kon worden die kon worden weergegeven op een beeldscherm.

Apparatuur[bewerken]

Het systeem bestond uit een modem (Vidimodem) en een computer. Een populaire computer was de Philips P2000T, die een televisietoestel als beeldscherm gebruikte. In plaats van een computer kon men ook een speciale tv gebruiken die in de begindagen bijna 5000 gulden kostte.

De vidimodem was voorzien van een snoer met de in Nederland gebruikelijke vierpolige telefoonstekker. Bovenop was een vierpolige contactdoos om een gewoon telefoontoestel op aan te sluiten. Het was de bedoeling dat het telefoontoestel op de modem werd gezet.

Op de televisie werd de informatie weergegeven met 24 regels van 40 tekens. Er waren zes kleuren plus wit en zwart mogelijk. Hiervoor werd in de computer een geïntegreerde schakeling gebruikt die ook gebruikt werd voor teletekst en het is dan ook niet verwonderlijk dat het resultaat veel op teletekst leek.

Pagina's konden worden gekozen met een numeriek toetsenbord, inclusief de tekens * en #. Soms kon hiervoor de afstandsbediening van de televisie worden gebruikt. Had men een alfabetisch toetsenbord, dan kon men ook tekstgegevens verzenden.

De downloadsnelheid was 1200 baud en de uploadsnelheid 75 baud.

Aangeboden gegevens[bewerken]

Verschillende bedrijven en instellingen boden informatie aan. De bekendste dienst werd Girotel, waarmee sinds 1986 bankzaken te regelen waren.

Kosten[bewerken]

Viditel was duur in aanschaf en gebruik. De apparatuur (inclusief televisie) kostte in de beginjaren zo'n 3000 gulden. Voor het opvragen van informatie werden vaak niet alleen telefoontikken in rekening gebracht maar (per pagina) vaak ook extra kosten. Mede door de hoge kosten werd het systeem hier nooit zo populair als het Franse Minitel.

Om een viditelverbinding te maken, moest men naar een telefoonnummer in Amsterdam bellen. Degenen die niet in de regio Amsterdam woonden, betaalden dus een hoger tarief. Om dat te compenseren werden hen lagere abonnementskosten in rekening gebracht.

Werkwijze[bewerken]

Het telefoontoestel was normaal bruikbaar - de vidimodem reageerde bij een normaal telefoongesprek niet. Om Viditel te gebruiken, belde de gebruiker naar het nummer van de viditelcentrale in Amsterdam. Er klonk dan een fluittoon die door de vidimodem gedetecteerd werd. De vidimodem schakelde over, zodat de gebruiker de fluittoon niet meer hoorde. Hij kon daarna de hoorn weer op het toestel leggen, terwijl de verbinding door de vidimodem in stand werd gehouden.

Op het scherm verscheen de eerste pagina. De gebruiker moest zijn abonnementsnummer en numeriek wachtwoord opgeven. Daarmee was de verbinding tot stand gekomen. De gebruiker kon nu met het numerieke toetsenbord paginanummers kiezen.

Door het kiezen van pagina *90# werd de verbinding verbroken. De fluittoon van de viditelcentrale stopte, waardoor de vidimodem terugschakelde en (als de telefoonhoorn op de haak lag) de verbinding verbroken werd.

Trivia[bewerken]

Viditel werd in Nederland geïntroduceerd op 7 augustus 1980 in het PTT-gebouw in Den Haag. Op het moment dat de eerste pagina's bezocht zouden worden waren zoveel televisiecamera's actief, dat de stroom in de ruimte uitviel.

Zie ook[bewerken]