Vincent Van Quickenborne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vincent Van Quickenborne
Flag of Belgium (civil).svg België
Vincent Van Quickenborne
Partij Open Vld
Vicepremier
Aangetreden 2011
Regering Regering-Di Rupo
Monarch Koning Albert II
Minister van Pensioenen
Aangetreden 2011
Regering Regering-Di Rupo
Voorganger Michel Daerden
Minister van Economie, Innovatie, Administratieve Vereenvoudiging, ICT en Telecommunicatie
Aangetreden 2008
Einde termijn 2011
Regering Federale Regering Leterme I
Regering Van Rompuy
Regering Leterme II
Voorganger Sabine Laruelle
Opvolger Johan Vande Lanotte (Economie)
Olivier Chastel (Administratieve Vereenvoudiging)
Staatssecretaris van Administratieve Vereenvoudiging
Aangetreden 2003
Einde termijn 2007
Regering Regering-Verhofstadt II
Voorganger Luc Van den Bossche
Opvolger n.v.t.
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Vincent Paul Marie Van Quickenborne (Gent, 1 augustus 1973) is licentiaat in de rechten (K.U.Leuven, 1996) en een Vlaams politicus. In de Regering-Di Rupo is hij minister van Pensioenen. In de Federale Regering Leterme I, Federale Regering Van Rompuy en Federale Regering Leterme II was hij minister van Economie, Innovatie, Administratieve Vereenvoudiging, ICT en Telecommunicatie. Hij zetelt in de gemeenteraad van de stad Kortrijk.

Inhoud

[bewerken] Loopbaan

Vincent Van Quickenborne trad in het voetlicht toen hij, actief in het netwerk van witte comités, de deur op de neus kreeg van Louis Tobback. Deze was niet gesteld op de actie aan zijn privé woonst, waar Van Quickenborne ongevraagd aanbelde met televisiecamera's. Quicky, zoals hij wel eens genoemd wordt, maakte van mediastunts zijn handelsmerk.

Tot 1998 was hij woordvoerder van TriAngel, een linkse unitaire groepering, die vooral nauwe banden had met het particratieloze FRoNT, de toenmalige politieke tak van de voor subsidiariteit 'vereenvoudiging' pleitende VoS-stichting. Daarvoor was hij lid van de links-extremistische partij Amada (Alle Macht aan de Arbeiders), de voorloper van de Partij van de Arbeid van België, maar ook van het LVSV en het KVHV (van deze laatste enkel als niet-actief lid). Hij was verbonden aan de Coudenberggroep, een Belgischgezinde federalistische denktank.

Bij de oprichting van Bert Anciauxs denktank ID21 stapte hij in de politiek. In 1999 raakte hij via de lijst VU&ID verkozen in de senaat en gaf zichzelf de bijnaam 'Senator Q'. Ook hier kwam hij snel in de media, onder andere door de uitspraak dat hij een jointje wilde blowen in de senaat.

Hij werkte als toenmalig senator mee aan het genocideproces tegen Ariel Sharon en generaal Yaron wegens de bloedbaden in Sabra en Shatila. Dit proces zorgde voor wereldwijde media-aandacht en uiteindelijk werd de Belgische Genocidewet onder druk van buitenlandse regeringen aangepast. Hij lag tevens mee aan de basis van de huidige Corporate governance regels in de beursgenoteerde ondernemingen en de behoefte naar meer transparantie wat betreft de verloning van de leden van de raad van bestuur en de CEO. Zijn wetsvoorstel hieromtrent trok de nodige aandacht, onder meer door de toenmalige problemen rond Lernout & Hauspie. Tevens was hij de eerste politicus die een wetsvoorstel indiende om de studenten toe te laten meer dagen te kunnen werken. Hij zorgde ook voor een historische doorbraak in het onderzoek naar de moordenaars van Julien Lahaut door eigenhandig verloren gewaande documenten hieromtrent terug te vinden. Verder zorgde hij getrouw zijn reputatie voor de nodige controverse door zijn wetsvoorstel om de adellijke titels af te schaffen. Als hyperactieve duizendpoot zette hij zich tevens in voor het eenheidsstatuut van arbeider & bediende en pleitte hij voor het vrijmaken van alle reguleringen rond het voeren van de verkiezingscampagnes.

Na het uiteenvallen van de VU en ID21 koos hij voor Spirit. Toen die partij even later echter met de SP.a in zee ging, stapte Van Quickenborne met enkele andere bekende 'spiritisten' over naar de toenmalige VLD. Daar werd hij de spitsbroeder van Jean-Marie Dedecker. Hij was tevens de eerste Belgische politicus met een weblog.

Na de federale verkiezingen van 2003 werd hij vrij onverwacht staatssecretaris voor Administratieve Vereenvoudiging in de Federale Regering Verhofstadt II. Het was de eerste maal binnen de Belgische regering dat administratieve vereenvoudiging in één functie verenigd werd. Om de administratieve lasten terug te dringen werkte hij onder meer de Kafka-test uit die voorkomt dat besluiten van de ministerraad zorgen voor bijkomende rompslomp. Verder werd het getuigschrift van goed gedrag en zeden afgeschaft en ook de verplichte publicatie in een krant voor de bedrijven van de bijeenroeping van de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering ging voor de bijl alsook het levensbewijs. Hij volbracht de twaalf doelstellingen die opgenomen waren in het regeerakkoord. Sinds 20 maart 2008 is hij Minister van Economie, Innovatie, Administratieve Vereenvoudiging, ICT en Telecommunicatie in de Federale Regering Leterme I, de Regering Van Rompuy en de Regering Leterme II. Zijn officiële titel is Minister voor Ondernemen en Vereenvoudigen.

[bewerken] Overzicht politieke loopbaan

[bewerken] Overzicht deelname politieke verkiezingen

  • Kamer van volksvertegenwoordigers 18 mei 2003 - 2e plaats kieskring West-Vlaanderen - VLD - verkozen
  • Vlaams parlement 13 juni 2004 - 1e plaats kieskring West-Vlaanderen - VLD - verkozen, maar beslist niet te zetelen
  • Gemeenteraad 8 oktober 2006 - 1e plaats - VLD - verkozen
  • Provincieraad West-Vlaanderen 8 oktober 2006 - 9e plaats district Kortrijk - VLD-Vivant - verkozen - beslist niet te zetelen
  • Kamer van volksvertegenwoordigers 10 juni 2007 - 1e plaats kieskring West-Vlaanderen - Open Vld - verkozen
  • Europees parlement 7 juni 2009 - 4e opvolger kieskring Vlaanderen - Open Vld
  • Vlaams parlement 7 juni 2009 - 3e opvolger kieskring West-Vlaanderen - Open Vld
  • Kamer van volksvertegenwoordigers 13 juni 2010 - 1e plaats kieskring West-Vlaanderen - Open Vld - verkozen

[bewerken] Externe link

Voorganger:
Luc Van den Bossche
Staatssecretaris/Minister voor Administratieve Vereenvoudiging
2003-2011
Opvolger:
Olivier Chastel
Voorganger:
Sabine Laruelle
Minister van Ondernemen
2008-2011
Opvolger:
Johan Vande Lanotte
Voorganger:
Michel Daerden
Minister van Pensioenen
2011-
Voorganger:
Guy Vanhengel
Vicepremier voor Open Vld
2011-
Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen