Vinnie Jones

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vinnie Jones
VinnieJonesCCJuly07.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Vincent Peter Jones
Geboortedatum 5 januari 1965
Geboorteplaats Watford, Engeland
Lengte 185 cm
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 1999
Positie Middenvelder
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1984-1986
1986-1989
1989-1990
1990-1991
1991-1992
1992-1998
1998-1999
Wealdstone FC
Wimbledon FC
Leeds United
Sheffield United
Chelsea FC
Wimbledon FC
QP Rangers
Totaal:
 ? (?)
77 (9)
45 (5)
35 (2)
42 (4)
177 (12)
9 (1)
385 (33)
Interlands
1994-1997 Vlag van Wales Wales 9 (0)
Getrainde clubs
1998-1999 Queens Park Rangers FC
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Vincent "Vinnie" Peter Jones (Watford, 5 januari 1965) is een Engels acteur en voormalig voetballer. Als middenvelder kwam hij onder andere uit voor Wimbledon FC, Leeds United, Chelsea en het Welsh voetbalelftal (omdat zijn grootouders uit Wales kwamen). Na zijn carrière als voetballer acteerde Jones in films als Lock, Stock and Two Smoking Barrels, Snatch en Gone in 60 Seconds. Ook was hij te zien in commercials van Bacardi.

Voetbalcarrière[bewerken]

Vinnie Jones begon zijn voetbalcarrière bij Wealdstone in de voormalige Alliance Premier League. Hij speelde ook een seizoen bij de Zweedse derdeklasser IFK Holmsund in 1986 en leidde het team naar de titel.

In het najaar van '86 verhuisde Vinnie naar Wimbledon F.C. voor tienduizend pond. Deze ploeg noemde zich destijds ook 'Crazy Gang'. Ze noemden zich zo omdat ze de F.A. Cup finale wonnen tegen Liverpool in 1988 en vanwege de vechtlustige mentaliteit, die zich kenmerkte door een groot aantal overtredingen. Liverpool was in die tijd de dominantste ploeg van Engeland.

In de zomer van 1989 werd hij getransfereerd naar Leeds United. Hij kwam in een team terecht met veel jonge voetballers onder leiding van Howard Wilkinson. In zijn tijd promoveerde het team van tweede klasse naar eerste klasse in Engeland. Toen bewees hij dat hij zijn slechte kant op het voetbalveld ook achterwege kon houden. In heel dit seizoen pakte hij slechts 3 gele kaarten.

Al vroeg, tijdens het seizoen '90-'91, verliet hij Leeds United. Hij moest plaats maken voor opkomende jonge talenten in het eerste team. Tot op de dag van vandaag blijft hij een zeer populair en geliefd persoon onder de Leeds United-fans. Hij heeft de badge van de club op zijn been getatoeëerd.

Zijn voormalige manager bij Wimbledon F.C., Dave Basset, liet hem een contract tekenen bij Sheffield United, om hem een jaar later te verkopen aan de Engelse topclub Chelsea. Na slechts een jaar op Stamford Bridge, het stadion van Chelsea, trok hij terug naar Wimbledon F.C. Hij bleef daar tot hij in 1998 speler/coach werd van Queens Park Rangers. Hij was veelbesproken toen hij een vrijstaande managerspost wou innemen bij de club, maar dat mislukte.

Filmografie[bewerken]

2013 Escape Plan Cipier Drake
2012 Hijacked Brandon Nutt
2011 Age of the Dragons Stubbs
2011 Cross Gunnar
2010 The Heavy Dunn
Chuck: Chuck vs. The Three Words Karl Stromberg
Locked Down Anton Vargas
Smokin' Aces 2: Assasin's Ball Finbar McTeague
2008 Hell Ride Billy Wings
The Midnight Meat Train Mahogany
2007 Strength and Honour Smasher O'Driscoll
The Riddle Mike Sullivan
The Condemned McStarley
7-10 Split Roddy
2006 X-Men: The Last Stand Juggernaut
Played Detective Brice
She's the Man Dinklage
Johnny Was Johnny Doyle
The Other Half The Boss
2005 Mysterious Island Bob
Submerged Henry
Slipstream Winston Briggs
The Number One Girl Dragos Molnar
2004 Tooth (post-productie) The Extractor
Blast! (post-productie) Michael Kittredge
The Big Bounce Lou Harris
EuroTrip Mad Maynard
Survive Style 5+ Hired Killer
2002 Night at the Golden Eagle Rodan
2001 Mean Machine Danny Meehan
Swordfish Marco
2000 Snatch Bullet Tooth Tony
Gone in 60 Seconds The Sphinx
Rebel Yell: The Billy Idol Story Bob Andrews
1998 Lock, Stock and Two Smoking Barrels Big Chris

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties