Viola cryana

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Viola cryana
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Fabiden
Orde: Malpighiales
Familie: Violaceae (Viooltjesfamilie)
Geslacht: Viola (Viooltje)
Soort
Viola cryana
Gillot (1878)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Viola cryana (Frans: Violette de Cry) is een uitgestorven soort viooltje, dat endemisch was in de kalksteenontsluitingen in de omgeving van Cry en Tonnerre in het Franse departement Yonne. De plant is in 1860 ontdekt en is in 1878 wetenschappelijk beschreven en benoemd.

De plant werd niet hoger dan 10 cm. De soort had gladde stengels. De bladeren waren dik, vlezig en lichtgroen van kleur. De steunblaadjes waren oppervlakkig ingesneden en hadden een gaafrandige middenlob. De relatief grote bloemen bestonden uit geheel violette kroonbladeren en een bloemkelk met een spoor van 6-7 mm.

De plant ging ten onder aan vernietiging van zijn habitat ten gevolge van het delven van kalksteen dat met name werd gebruikt voor de productie van cement. Door verzamelaars van wilde planten nam de populatie steeds verder af waardoor de plant uiteindelijk uitstierf. De soort werd in 1951 voor het laatst gezien en is vermoedelijk tijdens de jaren vijftig van de twintigste eeuw uitgestorven.