Vioolconcert nr. 2 (Bartók)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vioolconcert nr. 2
Componist Béla Bartók
Soort compositie soloconcert
Gecomponeerd voor viool begeleid door orkest
Andere aanduiding Sz. 112, BB 117
Gecomponeerd in 1938
Première 23 december 1939
Opgedragen aan Zoltán Székely
Vorige werk Contrasten voor viool, klarinet en piano, Sz. 111, BB 116
Volgende werk Divertimento voor strijkers, Sz. 113, BB 118
Oeuvre Oeuvre van Béla Bartók
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

Het Vioolconcert nr. 2, Sz. 112, BB 117 is een compositie van de Hongaarse componist Béla Bartók. Hij schreef het werk in het jaar 1938 en droeg het op aan de violist Zoltán Székely.

Het concert bestaat uit drie delen:

  1. Allegro non troppo
  2. Andante tranquillo
  3. Allegro molto

Het concert[bewerken]

Het Allegro non troppo is geschreven in sonatevorm in b mineur. Aanvankelijk begint het eerste deel rustig, maar het gaat later over in een virtuoze cadens. Het Andante tranquillo is een thema met variaties. Het Allegro molto neemt qua duur grofweg de helft van het concert in en bestaat uit een sonatevorm gecombineerd met een rondo. Bartók wilde aanvankelijk dat de finale alléén voor het orkest werd geschreven. Op aandringen van Székely kreeg ook de viool een rol in de finale.

Bartóks tweede vioolconcert ging in het Concertgebouw te Amsterdam in première op 23 december 1939. Zoltán Székely speelde viool en Willem Mengelberg begeleidde het Concertgebouworkest.

Bronnen[bewerken]