Virginia Wade

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Virginia Wade
Afbeelding gewenst
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Verenigd Koninkrijk Britse
Geboorteplaats Bournemouth
Geboortedatum 10 juli 1945
Lengte 1,70 m
Gewicht 61 kg
Profdebuut 1968
Met pensioen 1986
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 1.531.865
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verlies-balans 839 - 329
Titels 55 WTA, 0 ITF
Hoogste positie 2e (3 november 1975)[1]
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winnares (1972)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (1970, 1972)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon winnares (1977)
Vlag van de Verenigde Staten US Open winnares (1968)
Dubbelspel
Winst-verlies-balans 42 - 48
Titels 0 WTA, 1 ITF
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winnares (1973)
Vlag van Frankrijk Roland Garros winnares (1973)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon finale (1970)
Vlag van de Verenigde Staten US Open winnares (1973, 1975)
Laatst bijgewerkt op: 24 maart 2012
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Sarah Virginia Wade (Bournemouth, Engeland, 10 juli 1945) is een voormalig tennisspeelster uit Groot-Brittannië. Ze won zeven Grandslamtoernooien – drie in het enkel- en vier in het dubbelspel.

Ze speelde tennis op het hoogste niveau van 1968 tot 1986.

In 1977 won ze Wimbledon, door in de finale de Nederlandse Betty Stöve te verslaan. Opvallend is dat ze alle drie haar finales van een Grandslamtoernooi wist te winnen.

In 1989 werd ze opgenomen in de prestigieuze Tennis Hall of Fame.

Anno 2006 is ze commentator bij de wedstrijden tijdens Wimbledon.

Inhoud

Grandslams [bewerken]

Enkelspel [bewerken]

Jaar Toernooi Tegenstandster in finale Score
1968 US Open Billie Jean King 6–4 6–2
1972 Australian Open Evonne Goolagong-Cawley 6–4 6–4
1977 Wimbledon Betty Stöve 4–6 6–3 6–1

Dubbelspel [bewerken]

Jaar Toernooi Partner Tegenstandsters in finale Score
1973 Australian Open Vlag van Australië Margaret Court Vlag van Australië Kerry Harris
Vlag van Australië Kerry Melville Reid		 6–4 6–4
1973 Roland Garros Vlag van Australië Margaret Court Vlag van Frankrijk Françoise Dürr
Vlag van Nederland Betty Stöve		 6–2 6–3
1973 US Open Vlag van Australië Margaret Court Vlag van de Verenigde Staten Billie Jean King
Vlag van de Verenigde Staten Rosemary Casals		 3–6 6–3 7–5
1975 US Open Vlag van Australië Margaret Court Vlag van de Verenigde Staten Billie Jean King
Vlag van de Verenigde Staten Rosemary Casals		 7–5 2–6 7–6

Titels enkelspel vanaf 1968 (55) [bewerken]

  1. 1967: (23 dec) Border Championships, Oost-Londen (Zuid-Afrika) – versl. Patricia Walkden 6-1 4-6 6-4
  2. 1968: (15 jan) Bloemfontein, Oranje Vrijstaat (Zuid-Afrika) – versl. Patricia Walkden 6-3 6-3
  3. 1968: (27 apr) British Open Hard Courts, Bournemouth (UK) – versl. Winnie Shaw 6-4 6-1
  4. 1968: (8 sep) US Open ↑
  5. 1968: (23 nov) Dewar Cup, Crystal Palace (Londen) – versl. Margaret Court 6-3 6-4
  6. 1969: (1 jan) Border Championships, Oost-Londen (Zuid-Afrika) – versl. Winnie Shaw 6-1 3-6 6-1
  7. 1969: (18 jan) Western Province Championships, Kaapstad (Zuid-Afrika) – versl. Patricia Walkden 6-4 6-1
  8. 1969: (20 jul) Rothmans North of England, Hoylake (UK) ↑
  9. 1969: (18 okt) Dewar Cup, Perth (Schotland) – versl. Ann Jones 9-7 6-2
  10. 1969: (25 okt) Dewar Cup, Stalybridge (UK) – versl. Ann Jones 6-3 1-6 6-3
  11. 1969: (1 nov) Dewar Cup, Aberavon (Wales) ↑
  12. 1969: (13 nov) Dewar Cup Final, Crystal Palace (Londen) ↑
  13. 1970: (jan) German Indoors, München – versl. Joyce Williams 6-2 6-4
  14. 1970: (18 mei) West Berlijn Open – versl. Helga Niessen 10-8 6-1
  15. 1970: (11 jul) Irish Open, Dublin ↑
  16. 1970: (24 okt) Dewar Cup, Stalybridge (UK) – versl. Ann Jones 2-6 6-2 6-1
  17. 1970: (31 okt) Dewar Cup, Aberavon (Wales) ↑
  18. 1971: (9 jan) Western Province Championships, Kaapstad (Zuid-Afrika) – versl. Elizabeth Truter 6-1 6-0
  19. 1971: (25 apr) Catania Open Grand Prix (Sicilië, Italië) – versl. Gail Sherriff Chanfreau 6-0 6-3
  20. 1971: (29 apr) Rome ↑
  21. 1971: (10 jul) Welsh Open, Newport (Wales) – versl. Judy Tegart Dalton 6-3 6-4
  22. 1971: (26 jul) Cincinnati (US) ↑
  23. 1971: (19 okt) Dewar Cup, Billingham (UK) ↑
  24. 1971: (2 okt) Dewar Cup, Aberavon (Wales) ↑
  25. 1971: (18 nov) Dewar Cup Final, Royal Albert Hall (Londen) ↑
  26. 1971: (4 dec) Clean Air Classic, New York ↑
  27. 1972: (3 jan) Australian Open ↑
  28. 1972: (31 jan) US Indoors, Boston/Hingham Massachusetts (US) ↑
  29. 1972: (27 aug) Merion, Haverford Pennsylvania (US) – versl. Fleming[2] 6-4 6-1
  30. 1972: (1 dec) Argentine Open, Buenos Aires (Argentinië) ↑
  31. 1973: (11 maa) Virginia Slims of Dallas (US) ↑
  32. 1973: (12 mei) Bournemouth (UK) ↑
  33. 1973: (22 okt) Dewar Cup, Aberavon (Wales) ↑
  34. 1973: (30 okt) Dewar Cup, Edinburgh ↑
  35. 1973: (6 nov) Dewar Cup, Billingham (UK) ↑
  36. 1973: (11 nov) Dewar Cup Final, Royal Albert Hall (Londen) ↑
  37. 1974: (3 maa) Virginia Slims of Chicago (US) ↑
  38. 1974: (26 mei) Bournemouth (UK) ↑
  39. 1974: (13 okt) Virginia Slims of Phoenix (US) – versl. Helen Gourlay 6-1 6-2
  40. 1974: (4 nov) Dewar Cup, Edinburgh ↑
  41. 1974: (11 nov) Dewar Cup Final, Royal Albert Hall (Londen) ↑
  42. 1975: (23 maa) Virginia Slims of Dallas (US) ↑
  43. 1975: (29 maa) Virginia Slims of Philadelphia (US) ↑
  44. 1975: (21 jun) Eastbourne (UK) ↑
  45. 1975: (2 nov) Stockholm Indoors (Zweden) ↑
  46. 1975: (9 nov) Paris Indoors – versl. Sue Barker 6-1 6-7 9-7
  47. 1975: (13 dec) Dewar Cup Final, Londen ↑
  48. 1976: (18 sep) US Indoors, Atlanta (US) ↑
  49. 1976: (1 nov) Dewar Cup Final, Royal Albert Hall (Londen) ↑
  50. 1977: (2 jul) Wimbledon ↑
  51. 1977: (1 okt) World Invitational Tennis Classic, Hilton Head (US) ↑
  52. 1977: (18 sep) Tokyo Sillook Open (Japan) ↑
  53. 1978: (26 aug) Mahwah, New Jersey (US) ↑
  54. 1978: (17 sep) Tokyo Sillook Open (Japan) ↑
  55. 1978: (12 nov) Florida Federal Open, Tampa/Oldsmar (US) ↑

↑ Klik op de link voor details zoals tegenstandster en score in de finale.
(datum) duidt, waar mogelijk, de finale van het desbetreffende toernooi aan.

Prestatietabel [bewerken]

Grand slam, enkelspel [bewerken]

Toernooi 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985
Vlag van Australië Australian Open – – – – – – – – – – W KF – – – – – – – – – – 3R 3R 3R
Vlag van Frankrijk Roland Garros – – – – – – – 3R KF 2R KF 4R 3R – – – – 3R 4R 4R 3R 1R 1R 2R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R 2R 2R 4R 2R KF 1R 3R 4R 4R KF KF HF KF HF W HF KF 4R 2R 2R KF 3R 3R
Vlag van de Verenigde Staten US Open – – – – – – W HF HF – KF KF 3R HF 2R KF 3R KF 3R 3R 1R 2R 2R –

Grand slam, dubbelspel [bewerken]

Toernooi 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986
Vlag van Australië Australian Open – – – – HF W – – – – – – – – – – 3R 3R KF g.t.
Vlag van Frankrijk Roland Garros – KF KF 3R 3R W – – – – – F KF 2R 2R 3R 3R 3R 3R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon KF 1R F 3R HF 3R KF KF 1R HF HF HF KF KF 3R 3R 3R 2R 2R
Vlag van de Verenigde Staten US Open HF F F – F W HF W F KF HF 1R KF 2R 1R 3R 2R 1R 2R

Trivia [bewerken]

Externe links [bewerken]

Bronnen
  1. ↑ (en) Profiel van Virginia Wade op de website van de ITF
  2. ↑ Onduidelijk of het gaat om Carrie Fleming of Laurie Fleming (gehuwd Rowley). De bronnen spreken elkaar op dit punt tegen.
  3. ↑ (en) Queen returns to Wimbledon after 33 years, BBC News
Overgenomen van "http://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Virginia_Wade&oldid=35489640"