Viviparidae
| Viviparidae | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Viviparus contectus met operculum | |||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Familie | |||||||||||||
| Viviparidae J.E. Gray, 1847 |
|||||||||||||
| Afbeeldingen Viviparidae op |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De Viviparidae zijn een familie van zoetwaterkieuwslakken die met ruim 60 soorten over de hele wereld, met uitzondering van Zuid-Amerika, voorkomen. Viviparidae zijn ovovivipaar: het moederdier houdt de eieren bij zich tot de jonge dieren uit het ei komen.
Inhoud |
Typegenus[bewerken]
Viviparus Montfort, 1810 is het typegenus van deze familie.
Schelpkenmerken[bewerken]
De schelp is meestal conisch van vorm, hoger dan breed en regelmatig gewonden. De windingen zijn doorgaans bol, soms met kielen die glad maar ook geknobbeld kunnen zijn. Bij veel soorten is de kiel op de periferie geprononceerd. Vaak is de mondopening ovaal tot vrijwel rond. De mondrand is scherp, niet verdikt en niet omgeslagen. De schelp heeft een navel die echter geheel bedekt kan zijn.
In hoogte variëren de meeste soorten tussen ongeveer 1 en 6 cm.
Hoewel de dieren van gescheiden geslacht zijn (zie onder) is nog niet aangetoond dat dit zich uit in geslachtelijke dimorfie van de schelp zoals van andere slakkensoorten (bijvoorbeeld Lithoglyphus naticoides) bekend is.
Moerasslakken hebben een (meestal dun) hoornachtig operculum dat concentrisch is opgebouwd.
Voortplanting[bewerken]
De dieren zijn van gescheiden geslacht. Zoals de Latijnse naam aangeeft, zijn deze dieren levendbarend. Er is echter geen sprake van echt levendbarend maar van zgn eierlevendbarend (ovovivipaar).
Habitat en levenswijze[bewerken]
De meeste soorten leven in zoet zuurstofrijk water, er zijn er ook die zwak brak water verdragen.
Geologische historie[bewerken]
Voorouders van de moerasslakken komen met zekerheid sinds het Juratijdperk voor, de modernere soorten zijn zich sinds het Krijttijdperk beginnen te ontwikkelen.
Voorkomen[bewerken]
Wereldwijd verspreid met uitzondering van Zuid-Amerika.
Voorkomen in Noordwest-Europa[bewerken]
In Noordwest-Europa komen twee levende soorten voor: de Spitse moerasslak (Viviparus contectus) en de Stompe moerasslak (Viviparus viviparus). Daarnaast zijn van deze regio uit het Cenozoïcum (vooral uit het Kwartair) enkele fossiele soorten bekend.
Systematiek en taxonomie[bewerken]
- familie: Viviparidae J.E. Gray, 1847 (Europese soorten):
- Genera:
- Angulyagra Benson, 1836
- Anulotaia Brandt, 1968
- Bellamya Jousseame, 1886
- Campeloma Rafinesque, 1819
- Cipangopaludina Hannibal, 1912
- Filopaludina Habe, 1964
- Heterogen Annandale, 1921
- Idiopoma Pilsbry, 1901
- Lioplax Troschel, 1856
- Margarya Nevill, 1877
- Mekongia Crosse & Fischer, 1876
- Neothauma E.A. Smith, 1880
- Rivularia Huede, 1890
- Siamopaludina Brandt, 1968
- Sinotaia Haas, 1939
- Taia Annandale, 1918
- Trochotaia Brandt, 1974
- Tulotoma Haldeman, 1840
- Viviparus Montfort, 1810
Afbeeldingen[bewerken]
-
Angulyagra (Acanthotropis) partelloi
met operculum
Lake Lanao, Mindanao, Filipijnen.
Zie ook[bewerken]
Externe links[bewerken]
- (en) Taxonomische informatie over Viviparidae bij Fauna Europaea.
- (en) NCBI Taxonomy Browser: Viviparidae
- (en) Systema naturae 2000 (classification) - Taxon: Viviparidae
- (en) ITIS: Viviparidae
Bronnen, noten en/of referenties
|
| Europese Viviparidae | |
|---|---|
|
Viviparus: acerosus · †angulosus · ater · †boeckhi · †burgundinus · †clairi · contectus · †crytomaphora · †dehmi · †diluvianus · †glacialis · hellenicus · †janinensis · †kalavardensis · †kurdensis · †lentus · mamillatus · †mangikiana · †medius · †pollonerae · †sadleri · †sublentus · †suessoniensis · †symeonidisi · †teschi · †ventricosus · viviparus |