Vleuten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vleuten
Buurt van Utrecht
Map - NL - Utrecht - Wijk 10 Vleuten-De Meern - Buurt 91 Vleuten.svg
Kerngegevens
Gemeente Utrecht
Stadsdeel Vleuten-De Meern
Coördinaten 52°6'N  5°0'E
Inwoners 6960
Overig
Buurtnummer 91
Foto's
Torenpleinkerk te Vleuten
Torenpleinkerk te Vleuten

Beluister

(info)

Vleuten is een buurt in de wijk Vleuten-De Meern in de Nederlandse stad Utrecht, in de Nederlandse provincie Utrecht. Tot 2001 was het een zelfstandig dorp behorende bij de voormalige gemeente Vleuten-De Meern en tot 1954 vormde het een zelfstandige gemeente.

Hoewel Vleuten deel uitmaakt van Utrecht, wordt er nog wel gebruikgemaakt van 'eigen' plaatsnaamborden en postadressen. In 1999 had Vleuten 7580 inwoners.

Inhoud

Historie[bewerken]

In de Romeinse tijd lag er een fort (castellum) met een aangrenzend kampdorp (vicus), langs de toenmalige rijksgrens, de oude loop van de rivier de Rijn. De naam is mogelijkerwijs Fletio(ne) zoals op de Peutinger kaart staat aangegeven (ofschoon sommigen denken dat dit een schrijffout is van Fectio, dat echter te Vechten, gemeente Bunnik, ligt). Vleuten komt in 1164 voor het eerst in de boeken voor als Flutene.

Vleuten ontwikkelde zich rond de hervormde kerk en is eeuwenlang bescheiden van omvang geweest. Rond 1800 ontstond een bebouwde kom aan de wegen die er samen kwamen. Vanaf 1900 ontstond bebouwing aan de invalswegen en door de bouw van de Rooms-katholieke Sint-Willibrorduskerk aan de Pastoor Ohllaan (1885) ontwikkelde het dorp zich in deze richting.

Vleuten heeft sinds 1881 een treinstation op de spoorlijn Utrecht - Rotterdam, waarvan in ongeveer zeven minuten naar Utrecht Centraal gereisd kan worden. Station Vleuten werd in november 2007 zo'n 300 meter naar het westen verplaatst, en ligt aan de nieuwe verhoogde spoorbaan. Deze is sinds 2010 viersporig.

Vanaf omstreeks 1900 vestigden zich in Vleuten veel tuinders. Een deel daarvan was afkomstig uit Utrecht, waar ze wegens stadsuitbreiding moesten vertrekken. Dit bracht ook randactiviteiten met zich mee als toeleveringsbedrijven, de tuinbouwschool, een proeftuin en de Bloemenveiling Vleuten. In de jaren 1990 kwam hieraan een einde, omdat de tuinders (wederom) moesten vertrekken wegens stadsuitbreiding van Utrecht.

Vanaf ongeveer 1950 breidde Vleuten zich sterker uit en ontstonden wijken als Achter 't Spoor, Hinderstein, Nieuwe Vaart en Odenvelt.

De nieuwbouwwijk Vleuterweide ten zuidwesten van Vleuten, is onderdeel van het nieuwbouwproject Leidsche Rijn. Ten oosten van Vleuten ligt het Máximapark. Dit nieuwe stadspark moet als een buffer fungeren tussen Vleuten, inclusief Vleuterweide, en de wijk Leidsche Rijn. Ten noorden van Vleuten ligt de zandafgraving de Haarrijnseplas.

Bezienswaardigheden[bewerken]

Kerkelijke gebouwen[bewerken]

Torenpleinkerk, een Hervormde kerk, waarvan de toren uit omstreeks 1300 dateert. In deze kerk bevindt zich een orgel van de orgelbouwer Gideon Thomas Bätz. Dit orgel is gebouwd in 1809 voor de Remonstrantse kerk van Utrecht, toen deze de Hiëronymuskapel aan de Kromme Nieuwegracht had gekocht. Uiteindelijk bleek het orgel te duur en verhuisde het in 1860 naar Vleuten. In 2009 is in de toren van de kerk een beiaard geïnstalleerd.

Niet-kerkelijke gebouwen[bewerken]

  • Het voormalige gemeentehuis van de gemeente Vleuten-De Meern staat in Vleuten. Dit heeft sinds 2001 de functie van wijkbureau.
  • Ten zuidwesten van Vleuten, op de oude weg naar Harmelen, ligt de dertiende-eeuwse Hamtoren. Dit is een overblijfsel van een ridderhofstad.

Straten, lanen, pleinen en parken[bewerken]

  • Burgemeester Verderlaan. Deze straat, vlak boven de Leidse Rijn en de Zandweg, heette eerst Kerkweg.[1]

Het voormalige gemeentehuis van Vleuten is sinds 2007 in gebruik als restaurant en zalencentrum, waar heden ten dagen ook weer getrouwd kan worden.

Verenigingen[bewerken]

Openbaar vervoer[bewerken]

Vleuten heeft ook een eigen treinstation: Station Vleuten. Hier stoppen de sprinters naar Utrecht Centraal en de sprinters naar Den Haag Centraal. Verder rijden en een aantal bussen door Vleuten naar Utrecht, de Meern en Kockengen.

Zie ook[bewerken]

Bronnen

Referenties

  1. Janjaap Luijt, Van Vicus tot Vinex, (Utrecht: Historische vereniging Vleuten-De Meern-Haarzuilens, 2011), p.187
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Janjaap Luijt, Van Vicus tot Vinex, (Utrecht: Historische vereniging Vleuten-De Meern-Haarzuilens, 2011), p.187