Vliegend draakje

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vliegend draakje
IUCN-status: Niet geëvalueerd (2008)
Met uitgeklapte vleugels.
Met uitgeklapte vleugels.
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Familie: Agamidae (Agamen)
Geslacht: Draco
Soort
Draco volans
Linnaeus, 1758
Afbeeldingen Vliegend draakje op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Vliegend draakje op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

Het vliegend draakje[1] (Draco volans) is een hagedis uit de familie agamen (Agamidae).

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De totale lichaamslengte is ongeveer 20 tot 25 centimeter, waarbij de kopromplengte ongeveer 8 cm beslaat.[1] De lichaamskleur is bruin tot bruingrijs, maar er zijn erg veel kleurvariaties; soms zijn de dieren geheel groen. De keelzak van het mannetje is felgeel en die van het vrouwelijke dier lichtblauw met donkerblauwe of zwarte vlekken. De 'vleugels' onthullen als ze uitgevouwen zijn vaak motieven die doen denken aan de vleugels van de dagpauwoog; oranje bij de vleugelrand, geel bij de flank en een wit-omrand, zwart 'oog' aan de punt, het oranje en gele deel is licht gevlekt met kleine bruine vlekken. Deze felle kleuren dienen als schrikkleur, als de agame de huidflappen opzet komen ineens felle kleuren tevoorschijn die een predator schrik aanjagen.

Algemeen[bewerken]

Afbeelding uit het Nordisk familjebok

Deze soort kan maximaal 25 centimeter lang worden, waarvan twee derde bestaat uit de staart. Er zijn ook vliegende gekko's, maar deze maken gebruik van huidflappen. Vliegende draakjes hebben zes of zeven opvouwbare ribben ter versteviging en de 'vleugels' zijn hierdoor veel stugger. Net als vleermuizen vingers hebben met grote dunne huidflappen, maar veel minder ontwikkeld. Een vliegend draakje kan alleen de ribben uitklappen en omlaag zweven, niet opstijgen. Het zweefvermogen dient om van predatoren af te komen. Van bovenaf heeft het dier een bijna rond contour en lijkt enigszins op een frisbee, hoewel de agame uiteraard niet ronddraait. Al zwevend kan een afstand worden overbrugd van 200 meter, veel verder dan Kuhl's vliegende gekko (Ptychozoon kuhli) of de vliegende kikker (Rhacophorus reinwardtii). De ribben kunnen ook worden uitgeklapt bij predatie; een slang kan de agame niet bijten, omdat deze niet in de bek past. Ook kan de hagedis snel langs de bomen omhoog rennen, de 'vleugels' zijn dan opgevouwen.

Voorkomen en habitat[bewerken]

Het vliegend draakje komt voor in Maleisië, de Filipijnen, de Molukken en Indonesië langs beboste oevers van rivieren, beekjes en meren. Er is niet veel bekend over de levenswijze van deze agame, omdat de soort zeer moeilijk in gevangenschap, zoals een terrarium, te houden is; dit dier heeft veel ruimte nodig. Het voedsel bestaat uit mieren, vliegjes en andere kleine ongewervelden.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. a b Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 263, 264 ISBN 90 274 8626 3.

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Draco volans - Website Geconsulteerd 9 november 2011