Vliehors
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Vliehors is een uitgestrekt natuurgebied, dat voor een groot deel in gebruik is als militair oefenterrein van de Koninklijke Luchtmacht. De plaat is gelegen op de westelijke helft van het waddeneiland Vlieland. De operationele benaming van de Vliehors is Cornfield Range.
De Vliehors is een bijzonder natuurgebied: een uitgestrekte vlakte waar de natuur zich onweerstaanbaar aan de mens opdringt. Op de Vliehorst staat altijd wind. De zandplaat, die bijna de helft van het eiland beslaat, is vrijwel altijd verlaten, ook in het weekende wanneer de plaat toegankelijk is voor publiek. Wie op Vlieland uit het dorp is vertrokken en na een paar uur lopen de laatste posten van de bewoonde wereld is gepasseerd - het Posthuis en de kazerne - passeert nog een aantal duinenrijen, zal af en toe de schoenen moeten uittrekken omdat stukken van de plaat geregeld overstromen.
Halverwege de plaat rijzen uit het niets vreemdsoortige silhouetten op: een reddingshuisje met aan de voet een bonte kraal opgetrokken uit aangespoelde planken en andere materialen. En nog verder, op de uiterste punt van het eiland, een magnifiek staketsel dat dienst doet als kade voor het pontje naar Texel.
In 1952 is minimaal een keer een proef in de buitenlucht uitgevoerd op de Vliehors, waarbij het door TNO gefabriceerde zenuwgas sarin werd getest op proefdieren. Tot 1993 is op de Vliehors door Defensie bij oefeningen gebruik gemaakt van verarmd uranium in munitie.
