Vloedbranding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vloedbranding
Vloedbranding in Upper Cook Inlet, Alaska

Vloedbranding of bore is een getijdenfenomeen waarbij tijdens vloed de getijgolf als een muur van water een rivier of smalle baai stroomopwaarts binnendringt. Vooral tijdens springtij kan dit sterk optreden. Het is een echte vloedgolf, niet te verwarren met een tsunami.

Vloedbranding vindt op relatief weinig locaties wereldwijd plaats en dan meestal op plaatsen met een groot verschil tussen eb en vloed (meer dan 6 meter), en waar het binnenkomend getij wordt getrechterd vanuit een brede baai naar een smallere rivier of baai. De trechtervorm verhoogt niet alleen het getij, het kan ook de duur van de vloed verkorten, zodat de vloed plaatsvindt als een plotselinge verhoging van het waterpeil.

Vloedbranding is er in verschillende vormen: van een enkele brekende golf tot een geleidelijke golf die gevolgd wordt door een trein van kleinere golven. Grote vloedbrandingen kunnen gevaarlijk zijn voor de scheepvaart, maar maken ook riviersurfen mogelijk.

Rivieren die bekend zijn om hun vloedbranding zijn onder andere:

Vloedbranding op de Petitcodiac Rivier
  • Noord-Amerika:
    • Petitcodiac Rivier in de Fundybaai, New Brunswick, Canada, vroeger de grootste vloedbranding in Noord-Amerika, meer dan 2 meter hoog. Nu slechts nog een rimpeling door wegenaanleg en dichtslibbing;
    • Shubenacadie Rivier, ook bij de Baai van Fundy, Nova Scotia. Wanneer de vloedbranding aankomt, worden lege rivierbeddingen gevuld. De golf is hoger en sneller in de smalste riviertjes die uitkomen in de baai. De vloedbranding heeft aan enkele toeristen in de lege rivierbeddingen het leven gekost;
    • Turnagain in Cook Inlet, Alaska. Tot 2 meter hoog en 20 kilometer per uur.