Voedingsadditief

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een voedingsadditief of voedseladditief is een stof die wordt toegevoegd aan voedingsmiddelen. Bijvoorbeeld kleurstof, conserveermiddel, antioxidant, emulgator, stabilisator, zoetstof, smaakstof, geurstof of smaakversterker. Veel additieven zijn gewoon natuurlijke stoffen, zoals bijvoorbeeld vitamine C, citroenzuur, of rode bieten. Niet iedere natuurlijke stof is echter automatisch ongevaarlijk. De sterkste giffen komen uit de natuur. Sommige mensen reageren dan ook allergisch of intolerant na het eten van een product dat een of meer voedingsadditieven bevat. Na de Tweede Wereldoorlog is de toepassing van voedingsadditieven sterk toegenomen en inmiddels zitten ze in vrijwel ieder industrieel voedingsmiddel.

De Nederlandse Warenwet definieert additieven als volgt:

"Alle stoffen, met of zonder voedingswaarde, die op zichzelf gewoonlijk niet als voedsel worden geconsumeerd en gewoonlijk niet als kenmerkend voedselingrediënt worden gebruikt en die om technische redenen bij het vervaardigen, verwerken, bereiden, behandelen, verpakken, vervoeren of opslaan van eet- of drinkwaren opzettelijk daaraan worden toegevoegd met als gevolg, of redelijkerwijs te verwachten gevolg, dat de stoffen zelf, dan wel de derivaten (afgeleiden) ervan, direct of indirect een bestanddeel van die eet- of drinkwaren worden."

De Europese Unie heeft "de lijst der te gebruiken additieven" gemaakt om enige regelgeving in de voedingsmiddelenindustrie te brengen. Op deze lijst van E-nummers staan alle toegelaten additieven voor voedingsmiddelen, inclusief de maximaal te gebruiken hoeveelheden.

Tijdens de jaren 80 werd deze E-lijst ten onrechte beschouwd als een lijst waar alle kankerverwekkende stoffen op stonden. Enkele studies, die werden uitvergroot door de pers, gaven aan dat bepaalde additieven kankerverwekkend waren. Dit zorgde voor verwarring en ongerustheid onder de consument, die probeerde daarop de producten met deze E-nummers te vermijden. Het is zo dat bepaalde producten kankerverwekkend zijn, maar ze moeten in zo'n grote hoeveelheid worden ingenomen dat het bijna niet mogelijk is zo'n vergiftiging op te lopen, en net daarom heeft de Europese unie deze lijst gemaakt. Toch zal de lijst zal door dit voorval altijd omstreden blijven.

Vermelding van een stof als toegestane additief wil niet zeggen dat deze stof onbeperkt mag worden gebruikt. In de Europese wetgeving worden maximale toegestane hoeveelheden aangegeven, die afhangen van het soort levensmiddel. De aanvaardbare dagelijkse inname (ADI) geeft aan hoeveel je van zo'n stof dagelijks mag innemen zonder dat er, zover bekend, noemenswaardige gezondheidsrisico's zijn.

Zie ook[bewerken]