Voer (rivier in Limburg)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De bron van de Voer bij de Commanderij van Sint-Pieters-Voeren

De Voer is een zijrivier van de Maas die door het noordoosten van België en door het uiterste zuiden van Nederlands Limburg (bij Mesch en Eijsden) stroomt. Zowel de Voerstreek, de gemeente Voeren alsmede de daarin gelegen plaatsen 's-Gravenvoeren, Sint-Martens-Voeren en Sint-Pieters-Voeren hebben hun naam aan deze beek te danken. Bij de Commanderij van Sint-Pieters-Voeren ligt de bron van het riviertje.

Zijrivieren van de Voer[bewerken]

De Voer kent een drietal zijrivieren: de rechterzijrivier is de Veurs, die komt uit het gelijknamige gehucht van Sint-Martens-Voeren. De tweede rechterzijrivier is de Noor of Noorbeek, die komt uit het gelijknamige Nederlandse dorp Noorbeek. Noor en Noorbeek zijn neologismen (19e, 20e eeuw). De oude naam is "Langwater". De linkerzijrivier ten slotte is de Beek, die komt uit het dorp Weerst in de provincie Luik.

Plaatsen aan de Voer[bewerken]

De monding in de Maas

De Voer komt door en langs verschillende plaatsen. Van de bron in Sint-Pieters-Voeren tot aan de monding in de Maas zijn dit stroomafwaarts gezien Knap, Sint-Martens-Voeren, Schophem, Ketten, 's-Gravenvoeren, Mesch, Withuis, Hoog-Caestert en Laag-Caestert.

Watermolens[bewerken]

Op de Voer draaiden meerdere kopermolens, waarbij ook messingwerk aansloot (Sint-Martens-Voeren, Eijsden 1600 - 1800) en papiermolens (Sint-Martens-Voeren, Schoppem 1573 - 1820).

Zowel in België als Nederland zijn er verschillende watermolens geweest die gebruik maken van het water van de Voer, waarvan er thans nog een aantal resteren. Vanaf de bron bij Commanderij van Sint-Pieters-Voeren lagen stroomafwaarts tot aan de monding van de Maas onder andere de volgende watermolens op de Voer:

Zie ook[bewerken]

Er bestaat ook een Voer als zijrivier van de Dijle.