Voie Sacrée

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaart van de route
Kilometerpaal langs de Voie Sacrée
Berliet CBA vrachtwagen die veel werd gebruikt

Voie Sacrée (Frans voor 'gewijde of heilige weg') is de naam die na de Eerste Wereldoorlog door de schrijver Maurice Barrès werd gegeven aan de weg tussen de Oost-Franse plaatsen Bar-le-Duc (Meuse) en Verdun. De naam is een verwijzing naar 'via sacra', de antieke benaming van de weg waarlangs de offerdieren in de oudheid naar het altaar werden gebracht

Tijdens de oorlog werd de weg simpelweg la route genoemd. Hij vervulde in de strijd een belangrijke rol; het was namelijk de belangrijkste aanvoerlijn voor het Franse leger. Verdun lag immers in een saillant, aan drie kanten ingesloten door Duitse troepen. Vanaf februari 1916 tot september 1916 reden de vrachtwagens af en aan in twee eindeloze rijen. Rechts naar Verdun toe, links van Verdun af. In de acht dagen tot 6 maart reden 3500 vrachtwagens 190.000 man en 23.000 ton munitie naar het slagveld. Men heeft berekend dat op het hoogtepunt van de slag elke 14 seconden een voertuig voorbij reed, wat neerkomt op 250 vrachtwagens per uur. Steengroeven werden aangelegd, en 24 uur per dag gooiden hulptroepen steenslag op de weg die vervolgens door de massieve banden van de vrachtwagens werd vastgereden. Grondtroepen en vliegtuigen beveiligden de weg tegen vijandelijke aanvallen. Wanneer een voertuig autopech kreeg, reed het onmiddellijk indien nog mogelijk de weg af. Zo niet, dan sleepte de bemanning de wagen aan de kant, om te voorkomen dat de weg geblokkeerd raakte.

Parallel aan deze weg liep de Chemin de Fer Meusien, een smalspoorlijn in veldspoor aangelegd, die van groot aanvullend belang was voor de doorstroming van de Voie Sacrée.[1]

Heden ten dage bestaat deze weg nog steeds.

Externe link[bewerken]

Referentie[bewerken]

  1. Franse Wikipedia