Volkslied van Bonaire
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Het volkslied van Bonaire is sinds 1964 Tera di Solo y Suave Biento (Nederlands:Het land van Zon en Zachte Wind). De officiële tekst is in het Papiaments en werd geschreven door Hubert O. Booi.
[bewerken] Tekst
| Papiaments[1] | Nederlands |
|---|---|
| Tera di Solo y suave bientu Patria orguyoso salí foi lamá Pueblo humilde y semper contente di un conducta tur parti gabá Pues larga nos trata tur dia pa semper nos Boneiru ta mentá Pa nos canta den bon armonia Dushi Boneiru nos Tera stimá Larga nos tur como Boneriano Uni nos canto; alza nos bos nos cu ta yiu di un Pueblo sano sempe contento spreando den Dios Ningun poder lo por kita e afecto Cu nos ta sinti pa e Isla di nos Maske chikito cu su defecto nos ta stimele ariba tur cos. |
Land van zon en zachte bries Trots vaderland, verrezen uit de zee Bescheiden volk, altijd tevreden met een alom geroemd gedrag Laat ons dus elke dag proberen om ons Bonaire een goede naam te geven Om zo in goede harmonie te zingen: Heerlijk Bonaire, ons geliefd vaderland Laat ons allen als Bonaireanen Samen zingen en onze stemmen verheffen Wij, als kinderen van een gezond ras, altijd gelukkig, gelovend in God Geen kracht kan ons deze liefde afnemen Zoals wij die voelen voor ons eiland Ondanks dat het klein is en niet volmaakt Wij houden ervan boven alles |
| Bronnen, noten en/of referenties |
