Volksrepubliek Wit-Rusland
| Белару́ская Наро́дная Рэспу́бліка Byelaruskaya Narodnaya Respublika Volksrepubliek Wit-Rusland |
||||||
| In ballingschap sinds 1919 | ||||||
|
||||||
|
||||||
| Kaart | ||||||
_Map_1918.jpg) |
||||||
| Algemene gegevens | ||||||
| Hoofdstad | Minsk, Hrodna Hoofdstad in ballingschap = Praag |
|||||
| Talen | Wit-Russisch | |||||
.svg)
.svg)
De Volksrepubliek Wit-Rusland (Wit-Russisch: Белару́ская Наро́дная Рэспу́бліка (БНР), Belaruskaja Narodnaja Respublika (BNR)) was een onafhankelijke staat die tussen 1918 en 1919. De republiek wordt ook Wit-Russische Nationale Republiek genoemd om zich te onderscheiden van de communistische volksrepubliek. In 1919 werd het land bezet door de Sovjet-Unie. Later werd er een, nog steeds bestaande, regering in ballingschap gevormd met tegenwoordig Praag als zetel.
[bewerken] Geschiedenis
De volksrepubliek werd op 25 maart 1918 uitgeroepen tijdens de Eerste Wereldoorlog. Wit-Rusland was toen na de Vrede van Brest-Litovsk bezet door de Duitsers. Duitsland wilde van het land een bufferstaat maken. De republiek was geen echte staat en had geen grondwet of leger, al werden er wel pogingen ondernomen om deze te bekomen. Nadat het Duitse leger aan het einde van de oorlog was weggetrokken kwam het Rode Leger het land binnen om van Wit-Rusland een sovjetrepubliek te maken. Daarom verhuisde de regering (Rada) naar Hrodna. Na de Poolse invasie tijdens de Pools-Russische Oorlog (1919-1921) ging de regering in ballingschap. Gedurende de jaren 1920 voerde ze een anticommunistische strijd. De Rada werd erkend door Duitsland, Litouwen en Tsjechoslowakije.
Gelijkaardige regeringen in ballingschap van onder andere Polen en Litouwen gaven hun regering op toen begin jaren 1990 het communisme viel en de Sovjet-Unie opgeheven werd. De Rada heeft dit niet gedaan omdat ze de huidige Wit-Russische president Aleksandr Loekasjenko ziet als een anti-democraat. Hij regeert over het land als dictator.
[bewerken] Presidenten
- Jan Sierada (1918–1919)
- Piotra Krečeŭski (1919–1928)
- Vasil Zacharka (1928–1943)
- Mikoła Abramčyk (1944–1970)
- Vincent Žuk-Hryškievič (1970–1982)
- Jazep Sažyč (1982–1997)
- Ivonka Survilla (1997–heden)
 |
Zie de categorie BNR van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
