Voorhoofdsholte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorhoofdsholten in het rood.

De voorhoofdsholten of sinus frontales[1] zijn bij de mens één van de acht verschillende bijholten. Dat zijn met lucht gevulde holten in de schedel die middels een dun kanaaltje in open verbinding staan met de neusholte. Van alle bijholten zijn de voorhoofdsholten het hoogst gelegen.
Bij de geboorte zijn de voorhoofdsholten nog niet aanwezig. Ze ontstaan pas rond het zevende levensjaar en zijn voltooid aan het eind van de puberteit. Bij ongeveer vijf procent van de volwassenen ontbreken de voorhoofdsholten.[2]

Net zoals de binnenzijde van de neus is ook de voorhoofdsholte bekleed met slijmvlies.

De andere bijholten die zich in de schedel en het bovenkaakbeen bevinden, zijn de kaakholten, zeefbeenholten en wiggebeensholten. Een ontsteking van de bijholten noemt men bijholteontsteking.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Federative Committee on Anatomical Terminology (FCAT) (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme
  2. The University of Texas Medical Branch, Department of Otolaryngology/Head and Neck Surgery