Vrede van Osnabrück

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Vrede van Osnabrück (1648) was een vredesverdrag dat de Dertigjarige Oorlog beëindigde. Het verdrag was onderdeel van de Vrede van Westfalen, waarmee ook de Tachtigjarige Oorlog werd beëindigd.

Het vredesverdrag werd op 24 oktober 1648 in Osnabrück gesloten tussen de keizer van het Heilige Roomse Rijk en het koninkrijk Zweden. Op 24 oktober werd te Münster een verdrag gesloten tussen de keizer en het koninkrijk Frankrijk, dat een grote overlapping vertoont met het verdrag van Osnabrück.

Bij de Vrede van Osnabrück verloor het Heilige Roomse Rijk veel van zijn macht en grondgebied. Het Heilige Roomse Rijk stond delen van de Elzas en Lotharingen af aan Frankrijk. Pommeren en Bremen kwamen in personele unie met Zweden, maar bleven deel uitmaken van het Rijk. Zwitserland werd losgemaakt van het Heilige Roomse Rijk. Er werd echter niets vastgelegd over de relatie tussen het Heilige Roomse Rijk en de Nederlanden. Ook werden er religieuze beslissingen genomen: de Godsdienstvrede van Augsburg (1555) werd bevestigd en voortaan kreeg het calvinisme ook officiële erkenning. Bovendien zouden religieuze meningsverschillen voortaan door de Rijksdagen opgelost moeten worden.

Ook werd besloten de keizer van het Heilige Roomse Rijk minder macht te geven, ten voordele van de rijksvorsten en dan vooral van keurvorsten. De positie van de keizer werd dus nog zwakker dan voorheen en zijn buitenlandse politiek ging voortaan volledig afhangen van de Rijksdag.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]