Vrede van Parijs (1856)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Vrede van Parijs
Vrede van Parijs

De Vrede van Parijs kwam op 30 maart 1856 tot stand tijdens een congres in Parijs en bezegelde het einde van de Krimoorlog, die in de voorafgaande jaren was uitgevochten tussen Rusland, het Ottomaanse Rijk, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.

Rusland werd weer teruggedrongen op de Zwarte Zee en mocht langs de kusten geen oorlogshavens meer bouwen. Rusland gaf ook zijn belang op de christenen in het Ottomaanse Rijk te beschermen. De machten beloofden elkaar de integriteit van het Ottomaanse Rijk te behouden. Moldavië en Walachije (die in 1858 zouden worden verengd als Roemenië) en Servië werden erkend als autonoom onder de bescherming van de Europese machten.

De Vrede van Parijs bracht de Europese Donaucommissie voort, die tot 1938 zou bestaan en die de scheepvaart op de benedenloop van de Donau regelde. Het is de voorloper van de huidige Donaucommissie.

 
Persoonlijke instellingen