Vroege sterhyacint

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vroege sterhyacint
Scilla bifolia 150303.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: Eenzaadlobbigen
Orde: Asparagales
Familie: Asparagaceae (Aspergefamilie)
Onderfamilie: Scilloideae [ APG III ]
Geslacht: Scilla (Sterhyacint)
Soort
Scilla bifolia
L. (1753)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De vroege sterhyacint (Scilla bifolia) is een plant uit de aspergefamilie (Asparagaceae). In Nederland is ze een stinsenplant, die vooral in het Noorden van Nederland in het wild en op buitenplaatsen in loofbossen op vruchtbare grond voorkomt. De vroege sterhyacint lijkt veel op de Oosterse sterhyacint (Scilla siberica), maar bij deze laatste staan de bloemen niet omhoog, maar knikken ze. De plant komt van oorsprong voor in Midden- en Zuid-Europa en in Klein-Azië. In België is de plant inheems in de Tussen-Samber-en-Maas streek.

De plant wordt ook gekweekt voor de siertuin.

De bol heeft meestal twee bladen. De bloemstengel van de vroege sterhyacint is 10-25 cm lang en bloeit in maart tot april met blauwe, zelden roze of witte, bloemen. De plant is belangrijk als nectarplant voor honingbijen en hommels in het vroege voorjaar.

Namen in andere talen[bewerken]

  • Duits: Zweiblätriger Blaustern
  • Engels: Alpine Squill
  • Frans: Scille à deux feuilles

Externe links[bewerken]

Bloem