WGC - CA Kampioenschap

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
WGC - CA Kampioenschap
Hole 18 van Blue Monster
Hole 18 van Blue Monster
Plaats Doral, Florida, Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Oprichting 1999
Golfbaan Doral Golf Resort & Spa
Par 72
Lengte 6.715 m
Tour(s) Amerikaanse PGA Tour
Europese PGA Tour
Japan Golf Tour
Datum maart
Portaal  Portaalicoon   Golf

Het WGC-CA Kampioenschap (Engels: WGC-CA Championship) is één van de vier golftoernooien van de World Golf Championships.

Van 1999 tot en met 2006 werd het toernooi georganiseerd onder de naam WGC-American Express Championship en van 2007 tot en met 2010 onder de naam WGC-CA Championship. Vanaf 2011 wordt het toernooi georganiseerd onder de naam WGC-Cadillac Championship.

De organisatie is in handen van de International Federation of PGA Tours en het prijzengeld telt mee voor de Amerikaanse - en Europese PGA Tour. In het begin werd het toernooi gehouden in oktober, en tot en met 2006 stond het bekend als het WGC-American Express Championship.

Het toernooi kreeg in 2007 een nieuwe sponsor en de speeldatum werd verschoven naar maart. Het is sindsdien op de 'Blue Monster'-baan van de Doral Golf in Florida gespeeld.

Het toernooi[bewerken]

Het kampioenschap wordt gespeeld over 72 holes. Het spelersveld wordt als volgt samengesteld:

  • Top-50 spelers van de wereldranglijst
  • Winnaars van de Order of Merit van de andere Tours van het afgelopen seizoen
  • Top-30 van de PGA Tour van het afgelopen jaar en de Top-10 van het moment
  • Top-20 van de European Tour van het afgelopen jaar en de Top-10 van het moment
  • Top-3 van de Aziatische PGA Tour, de Japan Golf Tour, de PGA Tour of Australasia en de Sunshine Tour

Het aantal deelnemers is ongeveer 70 spelers, die allen de 72 holes spelen. Er is geen cut, iedereen verdient dus prijzengeld.

Winnaars[bewerken]

Jaar Baan Stad Speler Score Info
WGC - American Express Championship
1999 Valderrama Golf Club Vlag van Spanje Cádiz Vlag van Verenigde Staten Tiger Woods po 278 –6 Won de play-off van Miguel Ángel Jiménez
2000 Valderrama Golf Club Vlag van Spanje Cádiz Vlag van Canada Mike Weir 277 –7
2001 Bellerive Country Club Vlag van Verenigde Staten Saint Louis Geannuleerd wegens 9/11
2002 Mount Juliet Golf Club Vlag van Ierland Kilkenny Vlag van Verenigde Staten Tiger Woods 263 –25
2003 Capital City Club Vlag van Verenigde Staten Atlanta Vlag van Verenigde Staten Tiger Woods 274 –6
2004 Mount Juliet Golf Club Vlag van Ierland Kilkenny Vlag van Zuid-Afrika Ernie Els 270 –18
2005 TPC Harding Park Vlag van Verenigde Staten San Francisco Vlag van Verenigde Staten Tiger Woods po 270 –10 Won de play-off van John Daly
2006 The Grove Vlag van Engeland Watford Vlag van Verenigde Staten Tiger Woods 261 –23
WGC - Cadillac Championship
2007 Doral Golf Resort & Spa Vlag van Verenigde Staten Miami Vlag van Verenigde Staten Tiger Woods 278 –10
2008 Doral Golf Resort & Spa Vlag van Verenigde Staten Miami Vlag van Australië Geoff Ogilvy 271 –17
2009 Doral Golf Resort & Spa Vlag van Verenigde Staten Miami Vlag van Verenigde Staten Phil Mickelson 269 –19
2010 Doral Golf Resort & Spa Vlag van Verenigde Staten Miami Vlag van Zuid-Afrika Ernie Els 270 –18
2011 Doral Golf Resort & Spa Vlag van Verenigde Staten Miami Vlag van Verenigde Staten Nick Watney 272 –16
2012 Doral Golf Resort & Spa Vlag van Verenigde Staten Miami Vlag van Engeland Justin Rose 272 –16
2013 Doral Golf Resort & Spa Vlag van Verenigde Staten Miami Vlag van Verenigde Staten Tiger Woods 269 –19
2014 Doral Golf Resort & Spa Vlag van Verenigde Staten Miami Vlag van Verenigde Staten Patrick Reed 284 –4
Toernooirecord po = winnaar na play-off

Trivia[bewerken]

Hole-in-One[bewerken]

Tijdens dit toernooi is in de loop der jaren verschillende keren een hole-in-one gemaakt:

  • 2000: Colin Montgomerie op hole 12 tijdens de tweede ronde op Valderrama
  • 2000: Angel Cabrera op hole 6 tijdens de derde ronde op Valderrama
  • 2004: Thongchai Jaidee op hole 11 tijdens de tweede ronde op Mount Juliet
  • 2005: Richard Green op hole 11 tijdens de eerste ronde op Harding Park
  • 2005: Tom Lehman op hole 11 tijdens de derde ronde op Harding Park
  • 2010: Robert Allenby op hole 13 tijdens de tweede ronde op de Blue Monster van Doral.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties