Waarschijnlijkheidsamplitude

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kwantummechanica
{\Delta x}\, {\Delta p} \ge \frac{\hbar}{2}
Onzekerheidsrelatie
Algemene inleiding...

In de kwantummechanica, bedoelt men met de term waarschijnlijkheidsamplitude de kans dat men het systeem (bij een meting) in een bepaalde toestand aantreft. In de klassieke mechanica is een meetproces eenduidig: als antwoord krijgt men de waarde van de grootheid die men meet. In de kwantummechanica is de uitkomst van een meting echter statistisch van aard. Het is precies dit statistisch karakter dat wordt uitgedrukt door de waarschijnlijkheidsamplitude. Voor een systeem met golffunctie \psi, wordt de waarschijnlijkheidsamplitude gegeven door

|\Psi|^2 \!

Dit laatste is het kwadraat van de modulus van de golffunctie. De kans om een deeltje op positie x aan te treffen wordt dus gegeven door

|\Psi (x)|^2 \!

oftwel

\Psi (x)^* \cdot \Psi (x) \!

met Ψ(x)* de complex geconjugeerde van de golffunctie Ψ(x).

Het verband tussen waarschijnlijkheidsamplitudes en golffuncties werd voor het eerst gelegd door Max Born. De zogeheten Born-regel legt het verband tussen waarschijnlijkheidsdichtheden en golffuncties.

Zie ook[bewerken]