Walchia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Walchia
Walchia piniformis
Walchia piniformis
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida
Clade: Gymnospermae
Orde: Voltziales
Familie: Utrechtiaceae
Geslacht
Walchia
Sternb. (1825)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Walchia is een geslacht van uitgestorven, op Araucaria lijkende coniferen uit de familie Utrechtiaceae. Vertegenwoordigers van dit geslacht leefden in het Boven-Silesien (Carboon) tot het Onder-Perm (310 tot 290 miljoen jaar geleden) en zijn gevonden in Europa, Noord-Amerika en China.

Fossiele boomstronk van een Walchia

Op de kust van de Northumberland Strait in Brule, Nova Scotia (Canada), is een volledig bos van in-situ Walchia-boomstronken te vinden. Daarnaast zijn afgevallen takken, bladafdrukken en kegelvruchten gevonden.

Het geslacht heeft spiraalvormig ingeplante, korte, smalle, sikkelvormige, driehoekige of lancetvormige naalden en tot 7 cm lange, eivormige kegels met puntige, lancetvormige schubben.

Naamgeving en etymologie[bewerken]

De botanische naam Walchia is een eerbetoon aan Johann Ernst Immanuel Walch (1725-1778), een Duits theoloog en mineraloog.

Taxonomie[bewerken]

Bij de oorspronkelijke beschrijving door Sternberg in 1825 omvatte het geslacht een groot aantal fossielen waarvan slechts enkele delen, voornamelijk de cuticula en/of de kegels, bekend waren. Veel soorten hebben inmiddels een andere naam gekregen.

Visscher, Kerp en Clement-Westerhof onderscheiden in 1986 de volgende geslachten:

Soortenlijst[bewerken]

Hier volgt een onvolledige soortenlijst:

Bronnen, noten en/of referenties