Waldfriedhof (München)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het Waldfriedhof
Hal om lijken op te baren
Cimitero Militare Italiano
Waterpartij
Oude grafzerk

Het Waldfriedhof te München is het eerste kerkhof zonder strakke meetkundige vormen in Duitsland.

Begin en uitbreiding[bewerken]

Professor Hans Gräffel bedacht een kerkhof zonder strakke meetkundige vormen. In 1905 begon de aanleg van het kerkhof in het toenmalige Hochwaldforst van Schloss Fürstenried. In 1907 waren al 35.000 graven klaar.

Van 1963 tot 1966 breidde Professor Hans Römer het kerkhof uit met een nieuw deel voor 24.000 graven. Nu zijn er 59.000 graven op 170 hectare.

Soldatenkerkhoven[bewerken]

Het aangrenzende Soldatenfriedhof maakt deel uit van het Waldfriedhof en daar liggen 3543 slachtoffers van beide wereldoorlogen begraven, waarmee dit het grootste van Duitsland is. Los daarvan is er ook het Cimitero Militare Italiano waar 3238 Italiaanse soldaten begraven liggen.

Pluralisme[bewerken]

In 1955 werd op het Waldfriedhof het eerste islamitische grafperk van Duitsland ingericht.

In het nieuwe deel werd in perk 477b het Neuer Jüdischer Friedhof München aangelegd onder toezicht van de liberale joodse gemeenschap Beth Shalom.

De stad stelt ook 40 bomen ter beschikking om urnen te begraven.

Hersenen[bewerken]

Op 25 mei 1990 richtte de Max-Planck-Gesellschaft onder voorzitter Heinz A. Staab een gedenkteken op voor de slachtoffers van het nationaalsocialistische programma voor euthanasie. De hersenen van de slachtoffers die aan het Kaiser-Wilhelm-Institut (KWI) voor hersenonderzoek te Berlijn en het KWI voor psychiatrie te München onderzocht zijn, werden daar begraven.

Lijst van begraven personen[bewerken]