Walraven van Hall

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Walraven van Hall
Verzetsstrijder Walraven van Hall
Verzetsstrijder Walraven van Hall
Geboren 10 februari 1906, Amsterdam
Overleden 12 februari 1945, Haarlem
Land Nederland
Groep Nationaal Steunfonds

Walraven (Wally) van Hall (Amsterdam, 10 februari 1906Haarlem, 12 februari 1945) was een Nederlands bankier en verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Persoon[bewerken]

Van Hall werd geboren in Amsterdam als derde kind van de bankier Adriaan Floris van Hall en Petronella Johanna Boissevain. Hij was een jongere broer van de latere Amsterdamse burgemeester Gijs van Hall. Hij volgde privéonderwijs en enkele jaren lyceum. Daarna studeerde hij vanaf 1922 aan de zeevaartschool Willem Barentsz te West-Terschelling. Hij studeerde in 1925 af als leerling-stuurman en werd in dienst genomen bij de Koninklijke Hollandsche Lloyd. In 1929 werd hij op zijn gezichtsvermogen afgekeurd. Zijn broer Gijs hielp hem aan een baan bij een bank in New York. Begin 1931 keerde hij terug naar Nederland, waar hij bij dezelfde bank als zijn vader ging werken. In het voorjaar van 1940 werd hij effectenhandelaar en later firmant te Zaandam bij de bankiers- en effectenfirma Wed. J. Veltrup en Zoon.

Oorlogsjaren[bewerken]

Verzetswerk[bewerken]

Tijdens de Tweede Wereldoorlog kwam Van Hall bij het door kapitein Abraham Filippo (gezagvoerder bij de HAL) opgerichte steunfonds voor zeemansgezinnen de Zeemanspot. Hij was een enthousiaste medewerker bij de oprichting van plaatselijke hulpcomités. In het verzet werkte hij nauw samen met zijn vijftien jaar oudere collega Iman Jacob van den Bosch en zijn eigen broer Gijs van Hall. Van den Bosch en Van Hall richten met anderen het Nationaal Steunfonds (NSF) op, waarover zij met anderen de leiding kregen. Dit instituut kende 2000 medewerkers, werkte nauw samen met de regering in Londen en kreeg de bijnaam "Bank van het verzet". Het NSF heeft veel plezier gehad van Van Halls beurs- en bankkennis. Zo bedacht hij de grootste bankroof uit de Nederlandse geschiedenis. Deze werd bij de De Nederlandsche Bank met vervalste schatkist- en promessepapieren, met medeweten van de regering in Londen gepleegd. De directie van die bank stond op dat moment onder leiding van de NSB'er Meinoud Rost van Tonningen.

Schuilnamen[bewerken]

Wally van Hall gebruikte verschillende schuilnamen, waaronder Van Tuyl, Barends, oom Piet en zijn bekendste: de Olieman.

Arrestatie[bewerken]

In januari 1945 werd hij door de nazi's opgepakt[1] en gevangengezet in het Huis van Bewaring te Haarlem, waarna hij op 12 februari 1945 werd gefusilleerd bij de Jan Gijzenbrug in Haarlem. Zijn lichaam werd na de oorlog herbegraven in vak 35 van de Eerebegraafplaats Bloemendaal in Overveen.

Onderscheidingen[bewerken]

Van Hall werd postuum onderscheiden met het Verzetskruis per Koninklijk Besluit van 7 mei 1946 en door de Verenigde Staten met de Medal of Freedom with Gold Palm te Den Haag op 8 april 1953. Hij liet een vrouw en drie kinderen achter.

Film[bewerken]

Eind november 2011 werd bekendgemaakt dat filmproducent FilmNL een speelfilm gaat maken over Walraven van Hall. De opnames ervan beginnen in de winter van 2014. Het is nog niet bekend wanneer de film te zien zal zijn.

Literatuur[bewerken]

  • Erik Schaap Walraven van Hall, premier van het verzet (2006) ISBN 9071123952
  • Prof. Mr. P. Sanders, Het Nationaal Steunfonds en de financiering van het verzet 1941-1945, Uitgeverij Nijhoff, 1960

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties