Walter De Bock

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Walter De Bock (Wilrijk, 26 februari 1946 - Leuven, 20 november 2007), was een Vlaamse journalist en auteur.

De Bock was de zoon van Alfons De Bock, professor natuurkunde en vice-rector aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij studeerde er filosofie en begon zijn journalistieke carrière bij het ledenblad van de KVHV-Leuven, Ons Leven, waarvan hij hoofdredacteur was in het academiejaar 1965-1966. Vanaf december 1966 begon hij samen met Ludo Martens in Ons Leven kritiek te uiten op het KVHV. Hij was tijdens de Leuvense revolte in 1968 een van de belangrijke studentenleiders.

Na Vrijdag (weekblad o.l.v. Paul Goossens), de Nieuwe Linie, Knack, de BRT, De Krant (o.l.v. Louis Croonen), opnieuw Knack, belandde De Bock in 1979 bij De Morgen. Daar bleef hij tot 2002, tot zijn ziekte hem het werken in het hectische ritme van een dagblad sterk begon te belemmeren. Hij was er hoofdredacteur ad interim van oktober 1992 tot september 1994.

De Bock genoot veel aanzien als onderzoeksjournalist in ophefmakende dossiers waaronder

Op 10 november 2006 schonk De Bock zijn persoonlijk archief aan de Katholieke Universiteit Leuven. Het archief omvat talloze documenten over het ontstaan van België, de nasleep van de Tweede Wereldoorlog en de politieke schandalen waarover De Bock berichtte.

Walter De Bock overleed in Leuven op 20 november 2007 ten gevolge van de ziekte van Alzheimer.

[bewerken] Bibliografie

  • Wapens voor Iran: De Irangate, 1988

[bewerken] Externe links

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren