Walter Schellenberg
Walter Schellenberg (Saarbrücken, 16 januari 1910 – Turijn, 31 maart 1952) was een Duits SS-officier en werkzaam bij het RSHA (Sicherheitsdienst).
In 1939 was Schellenberg betrokken bij het Venlo-incident.
Schellenberg was van juni 1944 tot april 1945 generaal-majoor van de politie. Op 21 juni 1944 werd hij bevorderd tot SS-Brigadeführer (generaal-majoor) en werd daarmee de jongste SS-Generaal. Schellenberg werd aan de staf van Heinrich Himmler, de Reichsführer-SS toegevoegd. Als zodanig werd hij zijn vertrouwensman. In februari, maart en april 1945 organiseerde hij geheime ontmoetingen tussen Himmler en graaf Folke Bernadotte, de vicedirecteur van het Zweedse Rode Kruis. De gesprekken tussen Himmler en Bernadotte dienden ervoor om een afzonderlijke vrede tussen de Westerse geallieerden en Duitsland te bewerkstelligen. Deze pogingen liepen op niets uit omdat het Westen weigerde zaken te doen met Himmler (Himmler was medeverantwoordelijk voor de genocide op de Joden) en aandrong op een algehele capitulatie.
Schellenberg werd na de oorlog gearresteerd. Een militair tribunaal in Neurenberg veroordeelde hem in 1949 tot een gevangenisstraf van zes jaar. Hij werd echter in 1951 vrijgelaten om gezondheidsredenen. Hij overleed een jaar later in Italië aan de gevolgen van kanker.
