Ward Beysen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Eduard Marie August (Ward) Beysen (Mortsel, 26 juni 1941 - Antwerpen (Wilrijk), 14 januari 2005) was een Vlaams liberaal politicus.

Biografie[bewerken]

Ward Beysen liep middelbare school in het Koninklijk Atheneum Berchem en behaalde zijn diploma regent Nederlands-geschiedenis aan de Rijksnormaalschool in Lier in 1963. Hij was een tijdlang leraar Nederlands-Engels aan verschillende athenea in het Antwerpse.

In de jaren zeventig en 80 was hij actief bij de PVV: vanaf 1974 als provincieraadslid, vanaf 1981 als volksvertegenwoordiger en vanaf 1985 als fractievoorzitter. In 1988 was hij een tijdlang gemeenschapsminister van Binnenlandse Aangelegenheden en Ruimtelijke Ordening in de Vlaamse regering (3 februari 1988 - 18 oktober 1988).

In de jaren 90 werd de PVV omgevormd tot de VLD, en Ward Beysen ging mee. Hij had altijd al aangedrongen op een rechtsere koers van zijn partij, zowel in de PVV als in de VLD. Hij kreeg echter het meeste bekendheid door zijn reactie op de opkomst van het Vlaams Blok in Antwerpen. In 1991 trok hij naar de kiezer met de slogan "Het belangrijkste land is het binnenland", wat door sommigen als een parafrase werd gezien op de Vlaams-Blokslogan "Eigen volk eerst". Bij de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen van 1994 hield Ward Beysen als lijsttrekker voor de VLD een opvallende campagne waarin veiligheidsthema's centraal stonden. Door het uitspelen van de thema's waarop het Vlaams Blok groot was geworden, trachtte Ward Beysen kiezers van het Vlaams Blok terug te winnen. Het resultaat was teleurstellend: de VLD behaalde bij deze gemeenteraadsverkiezingen een slecht resultaat, het Vlaams Blok werd veruit de grootste partij. Buiten, maar ook binnen zijn eigen partij, kreeg Ward Beysen de kritiek het Blok achterna te hollen en in die periode werd hem de bijnaam 'Zwarte Beysen' gegeven.

Vanaf dan verzuurde de relatie van Ward Beysen met de partij. Op lokaal vlak uitte Ward Beysen voortdurend harde kritiek op het Antwerpse schepencollege, waarin ook de VLD vertegenwoordigd was. Op nationaal vlak zag Ward Beysen met lede ogen hoe de VLD meer en meer een centrum- en zelfs centrum-linkse partij werd. Hij kwam daarbij herhaaldelijk in botsing met toenmalig partijvoorzitter Karel De Gucht.

De controversiële stellingen van Ward Beysen en de felle oppositie die hij voerde in de eigen partij, eisten hun tol. Voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 werd niet hij maar Leo Delwaide als lijsttrekker aangesteld. Toen hij zich in 2000 kandidaat stelde voor het voorzitterschap van de Antwerpse Hogeschool, ontstond een golf van protest, waarbij zelfs de departementshoofden Beysen verzochten zijn kandidatuur in te trekken, wat hij onder grote druk uiteindelijk ook deed.

Ward Beysen was zeer actief binnen de Vrijmetselarij als lid van de Antwerpse vrijmetselaarsloge "De Geuzen". Hij was een hevige verdediger van het Rijksonderwijs (vandaag Gemeenschapsonderwijs), tegen een aantal liberale topfiguren in en schreef er een boek over.

Beysen schreef ook boeken over de Antwerpse wijk 'Het Eilandje' en over streekeigen bieren.

Liberaal Appèl[bewerken]

In 2001 begon Ward Beysen openlijk te pleiten voor het oprichten van een grote, rechtse Vlaamse partij samen met het Vlaams Blok. De confrontatie met de VLD-partijtop was nu openlijk. Toen duidelijk werd dat hij niet meer hoefde te rekenen op een verlenging van zijn Europese mandaat, richtte Ward Beysen in januari 2003 een nieuwe partij op: het Liberaal Appèl. Deze nieuwe partij kon echter niet doorbreken bij de federale verkiezingen van 2003 en behaalde in de Antwerpse provincie amper 1,21 procent. Na deze verkiezingen verloor Ward Beysen zijn politieke marktwaarde. De VLD negeerde hem nu hij geen echte bedreiging was gebleken. Hij kon Hugo Coveliers, een andere dissident binnen de VLD, niet overtuigen om tot het Liberaal Appèl toe te treden. En Filip Dewinter wilde hem geen plaats geven op de Europese lijst van het Vlaams Blok. Voor de Vlaamse verkiezingen van 2004 vond hij dan ook onvoldoende steun en het Liberaal Appèl sloeg deze verkiezingen over.

Neergang[bewerken]

Op 14 januari 2005 pleegde Ward Beysen zelfmoord. Zijn levenloze lichaam werd een dag later teruggevonden in de parkvijver van Fort 6 in Wilrijk. Naar verluidt was Beysen de laatste tijd erg depressief geweest, mogelijk doordat zijn Liberaal Appèl weinig succes kende .

Politieke loopbaan[bewerken]

  • 1974 - 1981: provincieraadslid Antwerpen
  • 1981 - 1995: volksvertegenwoordiger kiesarrondissement Antwerpen
  • 02/1988 - 10/1988: gemeenschapsminister van Binnenlandse Aangelegenheden en Ruimtelijke Ordening
  • 1989 - 2000: gemeenteraadslid Antwerpen
  • 1995 - 1999: Vlaams volksvertegenwoordiger kieskring Antwerpen
  • 1999 - 2004: Europees Parlementslid
  • 2003: stichter van de nieuwe liberale partij Liberaal Appel

Uitspraak[bewerken]

Geluidsfragment uitspraak (info / uitleg)

Voorganger:
Jean Pede
Vlaams Minister van Binnenlandse Aangelegenheden
1988
Opvolger:
Luc Van den Bossche