Wasschilderen
Wasschilderen (of Encaustic painting, in het Nederlands ook encoustiek genoemd) is een schildertechniek, waarbij pigmenten vermengd met hete bijenwas, hars en nog een paar stoffen, in verschillende kleuren. De techniek is vermoedelijk rond 400 v.Chr. ontstaan.
Ongeveer 400 jaar voor het begin van onze jaartelling werd vermoedelijk al met bijenwas gewerkt. De was vermengd met pigment werd als verf gebruikt. Lang voordat olieverf ontstond werd de techniek van wasschilderen gebruikt waarbij een warmtebron de was doet smelten en tot een vloeibare wasverf maakt. De oude Grieken, Romeinen en waarschijnlijk de Egyptenaren gebruikten een eenvoudige werkmethode. Een palet werd verwarmd boven een houtskoolvuurtje om de was vloeibaar te maken en te houden. Wasschilderen is dan ook het inbranden van bijenwas met een warmtebron op een drager.
Het is een techniek, waarbij wordt geschilderd met verschillende kleuren bijenwas en een strijkboutje of een andere warmtebron. Wasschilderen heeft geen fixatief nodig. Het trekt ook nauwelijks stof aan en als je het schilderij zacht oppoetst dan toont het schilderij een natuurlijke, kleurrijke en matte glans. Het voordeel van wasschilderen is ook dat wanneer je op een schilderij bent uitgekeken, je gewoon weer met een warmtebron en bijenwas het schilderij kan aanpassen. Dit kan alleen wanneer het schilderij niet is gefixeerd.
De beroemde Fayum-portretten (Egypte, 1e-3e eeuw)zijn in deze techniek geschilderd. In Egyptische grafkamers zijn portretten aangetroffen die zijn gemaakt volgens deze methode en in een uitstekende conditie verkeren. De werkstukken zijn enorm duurzaam. Ook in Griekenland werd de techniek vanaf de 5e eeuw voor Christus toegepast. Halverwege de 20e eeuw greep de grondlegger van de Pop-art, kunstschilder Jasper Johns, voor zijn Three Flags ook terug naar deze eeuwenoude techniek.
 |
Zie de categorie Fayum mummy portraits van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
