Waterkant
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Waterkant is een van de belangrijkste straten van Paramaribo, de hoofdstad van Suriname. De straat loopt van het Onafhankelijkheidsplein (het voormalige Gouvernementsplein, later Oranjeplein) evenwijdig aan het water op de linkeroever van de Surinamerivier tot voorbij de Centrale Markt en eindigt op het kruispunt waar twee andere belangrijke verkeersadres van de stad beginnen: de Saramaccastraat in het verlengde van de Waterkant verder zuidelijk, en de Dr Sophie Redmondstraat (vroeger: Knuffelsgracht) in westelijke richting. Zowel in de koloniale als in de moderne tijd heeft de Waterkant een belangrijke rol gespeeld in het leven van Paramaribo. Er liggen belangrijke gebouwen aan de straat als het Hoekhuis (op de hoek met het Onafhankelijkheidsplein), grote koloniale woningen, de Centrale Bank van Suriname, de Waag en de Lutherse Kerk. Ter hoogte van de Centrale Markt is de rivier niet meer te zien, omdat de markthallen pal aan de rivier liggen. Het gedeelte tussen het Onafhankelijkheidsplein en de Keizerstraat is nogal altijd een van de best bewaard gebleven eenheden van koloniale architectuur in de stad. De overzijde van de straat is met kleine kiosken, eetkraampjes, banken en bomen een populaire bestemming voor flaneerders en zondagstoeristen.
Aan de Waterkant liggen drie belangrijke steigers: de Marinetrap aan het Onafhankelijkheidsplein (voor officiële gouvernementsboten en vroeger ook aanlegplaats van de schepen met immigranten), de SMS-steiger ter hoogte van de Waag (hier vertrekken pakboten naar de districten) en de veersteiger (waar de veerboot naar Meerzorg vertrekt; met aan de overzijde van de weg de centrale busstandplaats van Paramaribo).
In alle landsbeschrijvingen van Suriname en in zeer veel bellettrie vindt de Waterkant vermelding.
“De Waterkant” is ook de naam van
