Watermeloen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Watermeloen
Vampire watermelon.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Fabiden
Orde: Cucurbitales
Familie: Cucurbitaceae (Komkommerfamilie)
Geslacht: Citrullus
soort
Citrullus lanatus
(Thunb.) Matsum. & Nakai (1916)
pitloze watermeloen
pitloze watermeloen
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De watermeloen (Citrullus lanatus, synoniem: Citrullus vulgaris) is een vrucht met vochtig, zoet vruchtvlees met van alle vruchten het hoogste gehalte aan lycopeen.[bron?] In het vruchtvlees, dat meestal rood is, maar ook wit, roze, geel of oranje van kleur kan zijn, zitten de pitten.

Fylogenie[bewerken]

Oorsprong[bewerken]

De watermeloen is waarschijnlijk afkomstig uit Zuid-Afrika[1] , waar hij de grootste genetische variatie heeft. De watermeloen was reeds in China bekend vóór de christelijke kalender, sommigen zeggen 1000 jaar, anderen 4000 jaar vóór Christus.[bron?]

De eerste watermeloenen werden in Nederland pas geruime tijd na de Tweede Wereldoorlog aangevoerd. In het Midden-Oosten en Azië eet men ze al heel lang. Vooral langs de kust kon men de zware meloenen goed per schip vervoeren.[bron?]

Diversiteit[bewerken]

De watermeloen heeft 23.440 genen. Hoewel de moderne meloen in vele vormen, kleuren, samenstellingen en smaken bestaan heeft de meloen een nauwe genetische basis door jarenlange selectie op opbrengst en kwaliteit. Dat blijkt uit genetische vergelijkingen met 20 andere watermeloenvariëteiten die zowel wild als gekweekt zijn en uit onderzoek van cultivar 97103. Met die cultivars is het niet simpel om de soort verder te verbeteren terwijl oudere rassen die diversiteit wel hebben. Dit zal leiden tot moeizaam terugkruisen.[1]

Kenmerken[bewerken]

Watermeloenen, afkomstig uit Middellandse Zeelanden, zijn donkergroen van kleur en hebben een gewicht van circa 2,5 kg. Bekend zijn de watermeloenen uit Adana in Turkije, waarvan het vruchtvlees roze tot dieprood is en zeer sappig en zoet van smaak, mede door de hoge vruchtbaarheid van de grond in deze streek. De zwarte pitten van de watermeloen bevinden zich niet in een holte zoals bij de andere meloenen, maar liggen ingebed in het vruchtvlees. Er zijn ook pitloze rassen. Uit Amerika worden langgerekte watermeloenen aangevoerd met een gestreepte schil. Er bestaan ook rassen met geel vruchtvlees. Watermeloenen bestaan voor 95% uit water. Het dorstlessende vermogen is het grootst als de vrucht gekoeld en puur wordt gegeten.

Watermeloen met geel vruchtvlees

Consumptie[bewerken]

Het vruchtvlees wordt meestal gegeten door eerst de meloen in grote stukken te snijden en dan het vruchtvlees in stukjes. Hierna wordt het vruchtvlees met een vork of lepel of met de hand gegeten. Watermeloen is rijk aan vocht. Men kan ervan eten en zo de dorst lessen. Aziaten roosteren en zouten de watermeloenpitten. Ook eet men gezuurde watermeloenschil.[bron?]

Economische waarde[bewerken]

Jaarlijks worden er wereldwijd ruim 90 miljard kilogram watermeloen verkocht.[1]

Niet rond[bewerken]

Kubusvormige watermeloen uit Japan

In Japan hebben boeren uit de buurt van Zentsuji een manier gevonden om kubusvormige watermeloenen te kweken. Daarbij worden de meloenen in glazen kubussen gekweekt, waarbij ze een kubusvorm aannemen.[2] Door deze vorm zijn de meloenen gemakkelijker op te slaan en te vervoeren, maar de kubusvormige meloenen zijn meer dan tweemaal zo duur als de normale vorm. Ook een watermeloen in de vorm van een piramide is ontwikkeld.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c (nl) BIOLOGIE - Watermeloen rust op smalle sokkel. De Standaard (29 november 2012) Geraadpleegd op 11 februari 2013
  2. (en) (BBC) Square fruit stuns Japanese shoppers BBC News Vrijdag, 15 juni 2001, 10:54 GMT 11:54 UK