Watermoccasinslang
| Watermoccasinslang | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||||
| Agkistrodon piscivorus Lacépède, 1789 |
|||||||||||||||||
 Afbeeldingen Watermoccasinslang
|
|||||||||||||||||
Watermoccasinslang op  Wikispecies
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
De watermoccasinslang (Agkistrodon piscivorus) is een slang uit de familie adders (Viperidae).
Inhoud |
[bewerken] Beschrijving
Deze slang kan bijna twee meter lang worden, maar de meeste aangetroffen exemplaren zijn ongeveer een meter lang. Het lichaam wordt zeer dik, met name bij oudere dieren. De kleur is bruin, met grote donkerbruine, zwartomrande vlekken over het hele lijf, die verschuiven en zo een markante tekening geven. Er komen ook exemplaren voor met meerdere vlekkenrijen. De kop is geheel bruin tot roestbruin, evenals een deel van de nek en de staart loopt erg spits af. De staartpunt is bij de jonge dieren geel tot rood en niet zonder reden; ze gebruiken de staartpunt om voedsel mee te vangen.
[bewerken] Voeding
Bij de jacht wordt gebruikgemaakt van zogenaamde warmtereceptoren, die infrarood licht kunnen opvangen. Zoals de naam al zegt (piscivoor = visetend) eten de slangen voornamelijk vis, maar ook wel kleine zoogdieren, insecten, vogels, hagedissen en andere slangen worden gegeten. Prooien worden door juvenielen gelokt doordat de slang zich oprolt en heel stil blijft liggen. De opvallende, roze tot gele staartpunt wordt echter omhoog gestoken, en heen en weer gekronkeld, alsof het een worm is. Als een prooi geïnteresseerd is en de worm op wil eten, slaat de slang toe en de maaltijd is binnen. Deze vangmethode lijkt wel wat op die van de bijtschildpad (Chelydra serpentina), maar deze doet het trucje onder water en met vissen. Oudere dieren verliezen deze verkleuring en stoppen ook met de vangmethode, en vangen de prooi door een hinderlaag te leggen.
[bewerken] Algemeen
Als de slang in een dreighouding zit, kronkelt de staart onrustig boven het dier en de kop staat naar voren, met de bek dreigend geopend, deze soort is giftig en kan dodelijke beten toebrengen. De watermocassinslang komt voor in de Verenigde Staten, in 17 staten in het zuidoosten van het land, in sommige streken is deze soort nog algemeen. De habitat bestaat uit bossige omgevingen met open plekken, en meestal bij water in de buurt vanwege de voorkeur voor vis. Het is geen klimmende soort, maar de slang kruipt over de grond, alleen als gerust wordt doet hij dat soms in een boomkruin. De watermocassinslang heeft twee paringen; één in de lente en de tweede in het najaar, en is eierlevendbarend. Als de juvenielen geboren worden zijn ze al 30 centimeter lang.
[bewerken] Afbeeldingen
-
Dreighouding
-
A. p. conanti
-
A. p. leucostoma
-
A. p. piscivorus
Bronnen, noten en/of referenties
|
