Waterstofgekoelde turbogenerator

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een waterstofgekoelde turbogenerator is een turbogenerator met waterstofgas als koelmiddel. Waterstofgekoelde turbogeneratoren zijn ontworpen om te voorzien in een atmosfeer met weinig weerstand en koeling voor enkel-as- en gecombineerde-cyclus-toepassingen zoals stoom- en gascentrales in combinatie met stoomturbines[1]. Vanwege de lage dichtheid, hoge soortelijke warmte en thermische geleidbaarheid van het koelmiddel wordt dit type het meest toegepast.

Geschiedenis[bewerken]

Op basis van de luchtgekoelde turbogenerator ging waterstofgas in dienst als koelmiddel in de rotor en de stator in 1937 in Dayton, Ohio, in oktober door Dayton Power & Light Co, waardoor een toename van het specifieke gebruik en een 99,0 % rendement mogelijk werd[2].

Ontwerp[bewerken]

Waterstofgas wordt verspreid in een gesloten lus voor de afvoer van warmte uit de werkzame delen, wat dan wordt gekoeld met gas-naar-water-warmtewisselaars op de statorconstructie. De werkdruk is tot 6 bar.

Een online thermischegeleidbaarheiddetector (TCD)-analysetoestel wordt gebruikt met drie meetbereiken. De eerste reeks (80-100% H2) om de zuiverheid van waterstof te meten tijdens normale werking. Elke 2% onzuiverheid van de waterstofkoelvloeistof verhoogt de verliezen door weerstand op de as in de turbine. De tweede (0-100% H2) en derde (0-100% CO2) meetbereiken worden gebruikt om de turbines veilig te kunnen openen voor onderhoud[3].

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties