Watervaraan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Watervaraan
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2010)
De watervaraan in een dierentuin.
De watervaraan in een dierentuin.
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde: Platynota (Varaanachtigen)
Familie: Varanidae (Varanen)
Geslacht: Varanus
Soort
Varanus salvator
Laurenti, 1768
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De Indische varaan[2], ook wel watervaraan, (Varanus salvator) is een hagedis uit de familie varanen. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Josephus Nicolaus Laurenti in 1768. Oorspronkelijk werd de naam Stellio salvator gebruikt.

De varaan komt voor in delen van Azië in de landen India, Sri Lanka, China en Zuidoost-Azië.

Algemeen[bewerken]

Het mannetje van de watervaraan kan maximaal 3 meter lang worden. Daarmee is het een van de grootste hagedissoorten ter wereld. Het gemiddelde volwassen exemplaar is zo'n 1,5 meter lang, waarbij het mannetje meestal groter en zwaarder is dan het vrouwtje. De varaan is meestal donkerbruin tot zwart van kleur met gele plekken aan de onderkant. Deze gele plekken vervagen naarmate ze ouder worden. De varaan heeft een lange nek, met een grote spitse kop. De staart is afgeplat en ze hebben grote sterke poten, waarmee ze zich verbazingwekkend snel kunnen voortbewegen. Wanneer de varaan bedreigd wordt vlucht het dier in een boom.

Watervaranen kunnen zo'n 15 jaar oud worden.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De watervaraan komt voor in grote delen van Azië, en leeft in rivieren, moerassen en mangrovegebieden. Het verspreidingsgebied beslaat onder andere India, Sri Lanka, China, Maleisië, Thailand, Myanmar, de Filipijnen, Indonesië en Nieuw-Guinea. Hieronder wordt per ondersoort aangegeven waar ze te vinden zijn.

Ondersoorten[bewerken]

Varanus salvator cumingi

De soort heeft verschillende ondersoorten:

Voedsel[bewerken]

De watervaraan is een carnivoor en niet erg kieskeurig wat betreft zijn prooi. De meest voorkomende prooien van de watervaraan zijn vogels, eieren, kleine zoogdieren, zoals ratten en muizen, vissen, hagedissen, kikkers, slangen, kleine krokodillen en schildpadden.

Er zijn ook gevallen bekend van varanen die menselijke resten opgroeven en vervolgens opaten.

Een watervaraan kan bij de jacht in het water tot wel 30 minuten onder water blijven.

Voortplanting[bewerken]

De varaan paart meestal in de periode april tot oktober. Hoe groter het vrouwtje is des te meer eieren er gelegd worden. Deze worden normaal gesproken langs rottend hout of in een holletje langs de rivieroever gelegd. Afhankelijk van de temperatuur komen de eieren dan na 2,5 tot 10 maanden uit. Een watervaraan is volwassen als ze zo'n 0,5 - 1,2 m (het vrouwtje) en 1 - 1,3 m (het mannetje) lang zijn op een leeftijd van ongeveer 2 jaar.

Bronvermelding[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Referenties
  1. (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 385 ISBN 90 274 8626 3.
Bronnen
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Varanus salvator - Website Geconsulteerd 10 september 2014