Wavelliet
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Wavelliet | ||||
 |
||||
| Mineraal | ||||
| Chemische formule | Al3(PO4)2(OH,F)3·5(H2O) | |||
| Kleur | Blauw, bruin, bruinzwart, kleurloos of groen | |||
| Streepkleur | Wit | |||
| Hardheid | 3,5 - 4 | |||
| Gemiddelde dichtheid | 2,34 kg/dm3 | |||
| Glans | Parelglans | |||
| Opaciteit | Doorschijnend | |||
| Splijting | [110] Perfect, [101] Goed | |||
| Kristaloptiek | ||||
| Kristalstelsel | Orthorhombisch | |||
| Lijst van mineralen | ||||
|
||||
Het mineraal wavelliet is een gehydrateerd fluor-houdend aluminium-fosfaat met de chemische formule Al3(PO4)2(OH,F)3·5(H2O).
Eigenschappen [bewerken]
Het kleurloze, blauwe, bruine of groene wavelliet heeft een parel- tot glasglans, een witte streepkleur, een perfecte splijting volgens kristalvlak [110] en een goede splijting volgens [101]. De gemiddelde dichtheid is 2,34 en de hardheid is 3,5 tot 4. Het kristalstelsel is orthorhombisch en het mineraal is niet radioactief.
Naamgeving [bewerken]
Wavelliet is genoemd naar de Brit William Wavell (? - 1829), de ontdekker van het mineraal.
Voorkomen [bewerken]
Wavelliet komt veel voor als secundair mineraal in laaggradig aluminiumhoudend metamorf gesteente en in fosfaatgesteenten. De typelocatie is de High Down groeve in Barnstaple, Devonshire, Engeland.
 |
Zie de categorie Wavellite van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
