Welf VI der Welfen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Welf II
1115 - 1191
Welf VI mit Welf VII.jpg
Markgraaf van Toscane
Periode 1152 - 1162
Voorganger Ulrich van Attems
Opvolger Rinaldo di Colonnia
Vader Hendrik IX van Beieren
Moeder Wulfhilde van Saksen

Welf VI (111515 december 1191) was de derde zoon van Hendrik IX van Beieren en van Wulfhilde van Saksen. Welf erfde de familiale bezittingen in Zwaben met onder meer de graafschappen Altdorf en Ravensburg, terwijl zijn oudste broer Hendrik de Trotse de hertogdommen Beieren en Saksen kreeg en zijn tweede broer Koenraad geestelijke werd. Hendrik huwelijkte Welf uit aan Uta, dochter van Godfried van Calw, paltsgraaf van de Rijn. Bij de dood van Godfried in 1131, brak een strijd uit tussen Godfrieds neef Adalbert en Welf om de erfenis van Calw.

Welf was een oom van keizer Frederik Barbarossa. Barbarossa's moeder, Judith, was immers een zuster van Welf VI. Als Koenraad III van Duitsland, Frederiks broer, het hertogdom Beieren in 1142 aanslaat, staat Welf zijn broer bij. In 1152 sluiten de Welfen en de Hohenstaufen vrede en wordt Frederik Barbarossa tot koning gekozen. Welf keert terug naar Beieren bij Hendrik de Leeuw in 1156. In oktober 1152 krijgt Welf als hoofd van de familie in Würzburg van Frederik Barbarossa het hertogdom Spoleto, het markgraafschap Toscane en Sardinië. In het begin van de jaren 1150 brak een strijd uit tussen Welf (en zijn zoon Welf VII) en Hugo van Tübingen, paltsgraaf van Zwaben. Frederik Barbarossa kiest daarbij de zijde van de Welfen. Wanneer Welfs zoon aan malaria sterft te Rome in 1167, eist Hendrik de Leeuw al de goederen van Welf op in ruil voor een grote som geld, die Hendrik evenwel niet betaalt. Welf gaf daarop zijn Italiaanse gebieden aan de keizer. Hij bleef zelf de Italiaanse hertogdommen besturen tot 1173 en aartsbisschop Christiaan van Mainz werd keizerlijk vicaris. Na een conflict tussen Hendrik en Barbarossa over de inzet in de Italië-oorlog, raakte Hendrik de Leeuw ten slotte al zijn bezittingen kwijt, ook degene die hij van Welf gekocht had. Deze werden aan Welf teruggegeven, die ze op zijn beurt bij zijn dood in 1191 doorgaf aan Barbaroissa's erfgenaam, de hertog van Zwaben. Al de Zwabische bezittingen van Welfen kwamen hierdoor terecht bij de Hohenstaufen, die afstamden van Welfs zuster Judith. De mannelijke lijn van de Welfen, afstammend van Hendrik de Leeuw behield de bezittingen van de Billungers in Noord-Duitsland.

Welf steunde vele kerken en patroneerde de Historia Welforum, de eerste middeleeuwse kroniek van zijn geslacht.