Welgeordendheid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de ordetheorie, een deelgebied van de wiskunde, is een welgeordende relatie (of welgeordendheid) op een verzameling S een strikte totale ordening op S met de eigenschap dat elke niet-lege deelverzameling van S een kleinste element in deze ordening heeft.

Op gelijkwaardige wijze is een welgeordendheid een welgefundeerde strikte totale ordening. Samen met de verzameling S wordt de welgeordende relatie een welgeordende verzameling of welordening genoemd.

Zie ook[bewerken]