Welwitschia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Welwitschia
Welwitschia mirabilis (vrouw)
Welwitschia mirabilis (vrouw)
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Naaktzadigen
Orde: Gnetales
Familie: Welwitschiaceae
Geslacht: Welwitschia
Soort
Welwitschia mirabilis
Hook.f. (1862)
Welwitschia mirabilis (man)
Welwitschia mirabilis (man)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Welwitschia mirabilis is de enige plant die wordt gerekend tot de familie Welwitschiaceae, een zogeheten monotypische familie. De plant komt voor in de kuststreken van Angola en Namibië. De plant is vernoemd naar Friedrich Welwitsch.

De plant heeft slechts twee bladeren en groeit zeer langzaam. Beide bladeren zitten aan een korte stam. In het gebied waar de plant groeit regent het maar weinig, de jaarlijkse regenval van ongeveer 1-100 mm is voor de plant ontoereikend. Ook condensatie van mist, wat leidt tot een neerslagequivalent van 50 mm, is ontoereikend. De plant haalt haar water vooral uit ondergrondse waterbronnen en stromen.[1] .[2] Gemiddeld worden de planten zo'n 500 tot 600 jaar oud, maar het is bekend dat sommige exemplaren wel 2000 jaar oud zijn. De naam is in het Afrikaans: "Tweeblaarkanniedood".

De zaaddoosjes van een Welwitschia met rode Welwitschia-wantsen.

De plant is tweehuizig en voor bestuiving aangewezen op de Welwitschia-wants(Probergrothius sexpunctatis), een rode wants.

Vanwege haar langzame groei en doordat veel oudere planten zijn weggehaald door verzamelaars is de plant uit sommige gebieden bijna verdwenen. De Welwitschia in Angola lijkt beter beschermd dan die in Namibië omdat landmijnen de verzamelaars op afstand houden.

In Nederland groeit in de Hortus Botanicus Amsterdam een Welwitschia.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Ernst van Jaarsveld (1990) 'The cultivation and care of Welwitschia mirabilis, the exraordinary caudiciform from the Namib desert', in 'Aloe' 27, 3: 69-82, ISSN 002-6301
  2. (en) Chris H.Bornman (1978) 'Welwitschia. Paradox of a Parched Paradise'. Struik.Kaapstad, ISBN 0 8977 097 7